Gece Açan Çiçekler
Tarık Tufan’ın kalemi beni her kitapta biraz daha kendine hayran bırakıyor. Sayfalar arasında kaybolurken saatlerin nasıl geçtiğini anlamıyorum. Kitap bittiğinde ise geriye, uzun süre etkisinden çıkamadığım o tanıdık boşluk hissi kalıyor…
Halide… Ah, benim üzümlü kekim… Zorba bir annenin en büyük kızı. Kardeşleri Zeliha, Nihal ve Cihangir’e yalnızca ablalık değil, sevgisiyle annelik etmiş bir kadın. Ama hayat onun için de merhametli davranmıyor. Canfeda Konağı’nda tam on altı yıl boyunca yalnızlığa mahkûm kalıyor. İçindeki kırgınlıklar, yarım kalmışlıklar ve susturulmuş acılarla birlikte sadece bekliyor… Ta ki bir gün bütün kardeşler aynı çatı altında buluşup yıllardır saklanan hikâyelerini ortaya dökene kadar.
Dışarıda İstanbul’u kasıp kavuran büyük bir patlama ve kaos hüküm sürerken, konağın duvarları arasında yaşananlar dışarıdaki yangından çok daha yakıcı. Peki bütün bu mutsuzlukların, kırgınlıkların ve yarım kalan hayatların asıl sorumlusu kim?
Tam her şeyi anlamaya başladığınızı düşündüğünüz anda hikâye sizi Osmanlı dönemine götürüyor. Derviş Ali ve Handan’ın hikâyesine… Peki bu iki insanın yolları nasıl kesişiyor? Handan Hanım’ın tablosunun Canfeda Konağı’nda asılı olması gerçekten bir tesadüf mü?
Katman katman açılan, açıldıkça yeni sırlar ortaya seren; kimi zaman gözlerimi dolduran, kimi zaman da beni hayretler içinde bırakan bir roman oldu. Tarık Tufan kelimeleri öyle ustalıkla kullanıyor ki bazı cümleleri dönüp dönüp yeniden okumak istedim. Altı çizilesi satırları, etkileyici finali ve insanın içine işleyen atmosferiyle çok sevdiğim kitaplardan biri oldu.
Eğer hâlâ Tarık Tufan okumadıysanız, mutlaka onun dünyasıyla tanışmanızı öneririm.
Altını Çizdiklerim
“Aslına bakılırsa kıyamet meleği epey gecikmişti; çünkü insan kendi
@canyayinlari ndan #halideedipadivar kitabı olan #yolpalascinayeti uzun zamandır okumak istediğim bir kitaptı. Gerek sırada bekleyen çok kitabım olduğundan, gerekse biraz okumaktan çekindiğimden ertelemiştim. Ağır oluşu, eski kelimeler için son sayfalarına sözlük hazırlanışı sıkılacağımın sinyallerini vermişti bana. Ah ne kadar yanılmışım. Kitaba başladığımda çoook eskiden, okuma alışkanlığı kazandığım sıralarda babamın eski kitaplarını okuduğum zamanlara gittiğimi hissettim. Bu yüzden olsa gerek hiç sıkılmadan, zorlanmadan, sözlüğe ihtiyaç duymadan, özlemle okudum. İnsanların birbirlerini sadece kanla gelen soyluluklarıyla değil, sonradan oluşan zenginlikleriylede sınıflara ayrıldığı zamanlardan gelen, tek nefeslik ömrü olan kısa bir kitap. (sanki şimdi o sınıflandırma yokmuş gibi. neyse...) Benim için dokunaklı bir hikayeydi Akkız'ın hikayesi. 66 sayfaya sığdırılan sonu cinayetle biten, iç burkan, küçük bir hayat...
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Yüzyılı aşan uzaklıktaki iki insanın hikayesi Halide ve Derviş Ali...
Halide, Vefa semtindeki bir konakta ailesiyle yaşayan ama yalnızlığı ile boğuşan bir genç kız. Ailede olup biten her şey Halide'yi de etkiler. Hem kendisi hem kardeşleri için doğru olanı yapmaya çalışsa da ne kadar başarılı olduğu tartışılır.
Derviş Ali, tövbe ettiği resim tutkusuna tekrardan kavuştuğu dönemde hayatının aşkını da bulur. Onun için her türlü zorluğu aşmaya hazırdır.
Yazardan okuduğum ilk kitap ve beni gerçekten derinden etkiledi. Her bir kelime o kadar insanın ruhundan ki etkilenmemek elde değil.
Beni çok şaşırtan çoğu zaman hüzünden ve şoktan saniyelerce sayfalarla bakıştıran bir kitap oldu. Spoiler olmaması adına ekstra dikkat ediyorum o yüzden.
Kitapta bize hikayesini anlatan iki karakter var ve ikisi de beni müthiş üzdü. Halide anlattıkça burnumun direği sızladı her şeye rağmen kardeşlerine olan sevgisi beni çok duygulandırdı. Halide, bende bir kere de olsa sarılma isteği yaratan bir karakterdi.
Derviş Ali deyince sadece bir ah çekiyorum. Onun için de her şeyin farklı olmasını isterdim.
Kitabın isminin öyle güzel bir bağlantısı var ki kitapta bilmiyorum sanırım asla unutamayacağım. Aşk uğruna, aşkın insana yaptığı şeylerin kudreti çok güzel anlatılmıştı bence.
Kitapta yaşanan olaylar, karakterlerin hayatları çok bizden belki de toplumda yüzlerce rastlayabileceğimiz öyküler. Bu da onu daha etkili yapıyor bence.
Benim tüm zamanlarımın favorisi oldu. Herkesin bu kitapla, Halide ve Derviş Ali'nin öyküsü ile tanınmasını isterim.
Gece Açan ÇiçeklerDuygu ve Düşünce
Gece Açan Çiçekler - Tarık Tufan
Merhaba,Tarık Tufan'dan ilk kez bir roman okudum. Beni ilk sayfalardan içine çeken bir kitaptı. Kurgu çok iyiydi ben paralel anlatımları çok seviyorum. Sonunda da bu anlatılan olayların kesişmesi beni çok etkiliyor Kitapta iki anlatıcı var:
Osmanlı'nın kötü dönemlerinde zindanda ölümünü bekleyen Derviş Ali ve
günümüzde Can feda konağının duvarları arasına sıkışıp kalmış Halide..
Ah Halide! Beni o kadar çok etkiledi ki empati kurduğumda sırtımda koca koca yükler,içimde sessiz çığlıklar vardı. Kitabın sonunda açıklayamadığım bir eksiklik kaldı bende Nedim'i de dinlemek isterdim mesela ya da Handan ne yaptı sonrasında duyguları vs ama buna rağmen çokca tavsiyemdir.
Konusu : Dört kardeşin annelerinden kalan Can Feda Konağı'nı satmak için bir araya geldikleri gün aslında bir yüzleşmedir. O gün her şeyle yüzleşirler kendileriyle bile.. Aile tramvaları, yalnızlık,sevgisizlik..
Öte yandan da Derviş Ali'nin yaşadığı aşk ve zindana düşme hikayesi. Bu iki hikaye bir yerde kesişir.
Zora Sarıldık ~ Sultan Sarıgöz
.
Basılmadan çok uzun zaman önce okuyup sevdiğim bir kurguydu. Üzerinden uzun zaman geçmiş aslında ben okuyalı ve hatırlamadığım ne çok detay varmış
İlk aşk, ilk gençlik ve ilk acı diyerek başlamam doğru olur sanırım. Halide, daha gencecik bir asker kızıydı. Babasının askerlerinden birine gönlünü kaptırmıştı ve sessizce onu seviyordu. Bir bakış, bir selam, belki de yaptığı börekten bir parça alması bile onu fazlasıyla mutlu ediyordu. Ta ki bu içten ama sessiz aşkın onu yaralayan tarafıyla karşılaşana kadar…
Yaşadığı kalp kırıklığının ardından dokuz yıl geçmiş; o şehirden de o aşktan da uzak durmaya çalışmıştı. Şimdi genç ve başarılı bir doktor olarak eve, babasını ziyarete gittiğinde aynı adamla tekrar karşılaşmak fazlasıyla beklenmedikti.
Peki, yıllara rağmen duygular kalır mı? Ya da doğru bildiklerimizin altında neler vardı?
Soluksuz okudum cidden. Okudukça hatırladığım detaylar, unutup “ayy cidden mi?” diye söylendiğim anlar ve aşkla, dostlukla, entrikayla sarmalandığımız satırlar…
Ali Deniz’in geçmişi ve yaraları kitabın ikinci yarısında kalbimi çok kırdı. Arkadaşlık ilişkileriyle bazen kendimi lisede bir arkadaş grubunun içinde hissettiğim bir samimiyet vardı. Özellikle kitabın ikinci yarısında aramıza katılan savcı Boran ve turşu sevdası kalbimi çaldı
Ben platonik aşk okumaya bayılıyorum dostlar. Dokuz yıl önceki Halide’nin aşkı öyle masum, öyle saftı ki Ali Deniz’in kurduğu cümlenin ağırlığı kalbimi paramparça etti. Ama en çok da kızımızın arkadaşı Arya’nın hadsizce söyledikleri ve gerçek yüzüyle yaptıklarıydı. Sinir oldum!! Ah be Ali Deniz, inanılır mı? diye bağırmak istedim.
Ortak bir noktaları olsun diye çayı şekersiz içmeye başlayan kızı kırdılar dostlar
Kırıldığımız yerden toparlamaya çalışan, kitaplarla ve şiirlerle aşkı
Derin bir “ah” çekiyorum bu kitabın ardından. Ah ki ne ah. Kalbime dokundu demek yetmez. Sayfalardaki kelimelerin birer mürekkep lekesi olmaktan çıkıp gözümün önünde büyüdüğünü, ete kemiğe bürünüp ruhuma doğru bir yolculuğa çıktığını gördüm. Öyle çok yerde durup düşündüm, gözlerimi kapadım, altını çizdim ve bitmesin istedim ki. Ama kendimi okumaktan da bir türlü alamadım. Çağlayan bir ırmak gibi oluk oluk içime aktı karakterler. Geçmişile geleceğin bir oluşunu okudum. Garip Derviş Ali, güzeller güzeli Handan Hanım, zavallı Halide ve o uğursuz konağı paylaştığı kardeşleri Cihangir, Zeliha ve Nihal’in hikayesi. Hem enfes, akıcı ve harikulade bir eser, hem de kalbinizi kıracak, insan olmanın ne olduğuna dair yüzünüze bir şeyleri çarpacak bir tokat sanki. Lütfen bu kitabı okuyun, ne demek istediğimi çok iyi anlayacaksınız. Son olarak sevgili Tarık Tufan’ın kalemine sağlık demek istiyorum. Böyle bir güzelliği bizimle buluşturduğu için çokça teşekkür ediyor ve bu kitap gibi niceleri için ilham diliyorum!