Bu öyle bir son ki… 3. Kitap alıntısına tutunamasam delirir kafayı yerdim. O derece dehşetül vahşet bir son yazmış Gizem. Alacağı da olsun, aşkta olsun diyeceğim ama bir kitap boyunca çiftimi yanyana yazmış olması sözlerimi süzgeçten geriye teptiriyor. Size şaka gibi gelecek belki de ama biz neredeyse 548 sayfa boyunca hep yanyanaydık Hemde öyle böyle değil, her anlamda Canım çiftim. Bayıldım güzelliklerine
Hele hele Boris… Ahhh be Boris… Bana da bir adet Boris lazım ama nerdeee bende Gün Aksa şansı nerdeeee Bu kitaptaki Boris’e resmen aşık oldum. Hislerim öyle böyle değil, full focus kilitlendim Boris’e. O Gün’üne ben ona vurgun. O Aksa’sına, ben yine ona vurgun
Şimdi kısaca konusuna değinmek istiyorum. 1. Kitabın sonunda Gün kaçırılıyordu ve onu kaçıran kişinin Boris olduğunu görüyorduk. (Sakin olun, Boris bu hikayenin kötü adamı olacaksa bile yapacağı kötülüklerin hiçbirini Gün’e yapmaz)
Onu kaçıran kişinin Boris olması en başında güven dağımızı yıkmış olsa bile, sonrasında durgunlaşıyoruz. Aksa’nın dediği gibi, o değilde bir yabancı biri beni kaçırmış olsaydı ona bu derece kızgın tepkilerimi yansıtamazdım. O olması rahatlatıcıydı. Hem Gün için hemde biz okuyucular için. Bazen bizi bile kandırmaya kalktı mı? Pekala kalktı. Bazı repliklerine kafa göz dalmak istedim, yetmedi kitabın içine ışınlanıp Boris’e söylediklerini yerdirmek istedim. Öyle sinir bozucuydu ama sonrasında yaptıklarıyla sözlerinin tezatlığı bizlere çok şeyi düşündürdü. En çokta Gün’e kıyamıyor oluşuydu bence bizi etkileyen. Gün ona ne söylerse söylesin (ki Gün de kendi çerçevesinde yaptıkları ve söyledikleri için haklıydı) yemek yemesini sağlıyor, ilacını içmeye zorluyordu.
Zaten Gün’ü kaçırma sebebi eriyip bitmek için yeterli bir sebepken bir de üstüne ondan hoşlandığını bu derece açık
Ah şu ''hakikat''
Raci hakiati arıyormuş ya, bende kandım Raci'ye takıldım peşine. Raci'nin her sözüne de inandım. Çünkü adam oturmuş, ''var mıyım? Yok muyum? diye soruyor kendine. Bunu bilmeyen için LAF gibi gelebilir. Ama bende bir dönem YOK olduğuma tüm hormonlarımın bana verdiği hissiyata dayanarak inandım. Ben var mıydım? Ben yok muydum?
Dedim ki, tamam! Bu işi Aynalı Baba biliyor herhalde. Baksana Raci tam benlik. Aynı yolu geçmişiz. Sonunda Aynalı Baba'yı bulduk. Hakikate yaklaştık. Ama nerdeeee! Raci hayal alemine daldı, bir kahve içiyor, bir büyük rakı devirmiş gibi rüyalara dalıyor. Ulen; bu kitabın orjinalinde rakı yazıyorda, bunlar kahve diye mi meal diyor diye bile düşündüm. Ne zaman rüyaya dalsa Raci aradığını, sorduğunu unutuyor. Kaç rüyaya daldı ve döndü, hiççç hakikati sormadı. Ben mi salaktım da kaçırdım diye düşündüm ama o kadar uzun aradım ki hakikati, kaçıracağımı hiç sanmam. Ki, zaten ben ''hakikatleri hakikat yapan TEK hakikati buldum'' Vel hasılı kelam, kitabın yorumunu bitireyim, sonra kendi sözümü edeyim. Raci'nin rüyalarından hakikat umudumu kestim, ama gayet keyifle rüyaların tadını çıkardım. Harika bir hayal gücü ve çok eğlenceliydi. Hiç sıkılmadan okudum. Ama bu kitapta hakikat falan yok. Bir arayış var ama bir sunuş yok. Ama anlamlı ve ve düşünceye etki edici bazı anlatımlar var.
Gelelim kendi gözümden hakikate. Az önce çaktırmadan hakikati söylediğim için tekrar edip söylemeyeceğim. Hakikat bu dünyanın içinde görülemez, bu kainatta görülemez. Çünkü ''hakikat aranılan bişey değil, kaçılan bişeydir.'' İşte bu kainat içinde o kaçış görülebilir. Ve o görünen ''AŞK'' dedikleri sihirli kelimedir. Ama ''AŞK'' denen kelimeninde anlamı bilinmez. Vel hasılı kelam, AŞK denen hakikat sanılan şey, hakikat değildir. Hakikatten kaçıştır AŞK.
Reklam
10/8.5
Az önce aşk hipotezini bitirmiş bulunmaktayım. Kafa dağıtmalık aşırı eğlenceli bir romantik komediydi. Adam karakterine BA-YIL-DIM. Adam'ı çoĝu öğrencisi kaba birisi olarak görüyor ama bence söylediklerinde çok haklı hatta yaptığı bu yorumlar için bile saygı değer gözüyle baktim. Puan kırma sebebim hikayede eksiklik var gibi Olive ve Adamın ilişkisi arasında bi yetersizlik vardı yazar aktarmaya çalışırken eksik aktarmış duyguları yani en azından bana öyle geldi. Son bölümde pat diye bitti HANI BUNUN DEVAMII NERDE HOCAM NERDEEEE???? Bundan sonra biraz spoiler olacak. Olive aşkını bu kadar süre keşke saklamasaydı hadi sakladı bari olive aşkını itiraf ettikten sonra adamın söyleyeceklerini bir okusaydık en az bir bölüm gerçek sevgili hallerini okusaydık. SONU ÇOK BOŞ BITTI BEN DEVAMINI ISTIYORUM.
Adam ve olive gerçek sevgili anlarında çok güzel bir çift olurlardı ben oralarda okumak istiyorum sanirsam yeni basımda özel bölüm varmış umarım okumak nasip olur.
Ah Adam yıllarca aşık kekim
Hala Şükrü Erbaş okumayan var mıdır ? İyi bir okuyucu olup Erbaş kalemi ile tanışmadıysanız çok fazla şey kaybettiğinizi düşünüyorum. Erbaş' ı, malum beyefendinin " İnsanın Acısını İnsan Alır" alıp okumalısın, çok seveceksin demesi üzerine alıp okumuştum. "Son sayfayı kapattığında okumak için bu kadar geç kalma hususuna takılma " demişti. Son sayfayı okuyup kapağı kapattığımda neden bunca zaman okumadım diye hayıflanmıştım. Neyse ki bu ilacı olmayan gecikmişlik ile ilgili bir durum değildi.
Tabi bir yazar seviliyorsa her yerde onun başka kitaplarını araştırma yoluna gidilir. Durumlar bende böyle.
" Çırpınıp İçinde Döndüğüm Dünya''gözümden kaçmış. Nasıl kaçmış bilmiyorum. Geçen ay BKM' de gezinirken gördüm. Nasıl yani, dedim. Sonrası malum bekle, bekle.. Gelecek hemen okuyacağım. 10 günde geldi. Bekliyorum ya. Elimde başka bir kitap / lar var. Hemen papuçları dama gönderdim. Nasıl ihtiyacım var anlatamam. Şükrü Erbaş' a emanet etmeliyim dile gelmeyen duygularımı. Nasılsa o yazmış.. Çıkmazlarımı hep bilir, merhem olur. O kadar güzel bir kitap yazmış ki. Hisler bu denli nasıl güzel ifade edilir diye diye bitirdim. Ha bir yandan da acaba yavaş mı okusam, bitmese diye de telkin verdim kendime. Eee takan kim, hiç :)
Kitaba 26 Haziran'da başladım. Günün akşamında yani. Sınavdan çıktım. Eve geldim. Sınav da nasıl güzel geçmiş. Yaklaşık 4 aydır belki de biraz daha fazla süredir kitap yüzü açmamışım ama sınavım güzel geçmiş. Olacak iş mi şimdi bu ??? Ha yani biliyorum benim hayatımda öyle kolay pek bir şey olmaz. Keyifle oturdum, okumaya başladım. Sonra içim huzursuz oldu. Pazar gün olacak sınav hep ezber. İki üç yazar baksam diye kenara bıraktım. Ertesi sabah heyecanla uyandım. Tabi doğru düzgün uyku nerdeeee. Hayal aleminde dolanırken uyku uğramadı. Pazar sabahı birkaç sayfa
Bilmediğim birçok şeyi öğrendim,
Hacı Bektaş-ı Veli,
Horasan Gönül Erenlerine zaten acayip bir ilgim vardı,
Bu kitap ile daha da perçinleşti.
Çok öyle derinlemesine bir eser değil,
Yüzeysel bilgiler veriyor olsa da doyurucu bir eser sayılır.
"Önyargı benden Uzak arkadaş,
Ben o önyargılı olmayı kapı önündeki çöplüğe atalı yıllar oldu,
Banane kimin ne yaptığından,
Ne ettiğinden,
Karşımdaki insan mı değil mi ,
Bu memleketin bir değeri mi değil mi ,
Ben ona bakarım" diye düşünen arkadaşlar mutlaka okumalı.
Ah bir bizi bize bıraksalar ülke olarak epey mesafe alacağız ama nerdeeee???
Neyse,
İyi okumalar...
