aha okuyor sanki

Reklam
Ve çocuklar Hatice, yaşama nişanımız çocuklar Ağızları donmuş korku, ayva sarı tüyleri kan, rüyaları Hepimizin suskunluğundan bir mezar taşı Hangi evde doğarlarsa doğsunlar Bizim evimizde ölüyorlar.
Deniz kıyısına gidelim haydi Mavi, göğsünde uyutur biraz korkumuzu
Seni yalnız bıraktım diye Mezarından bile koşarak geliyorum eve.
Kirpiklerin açıldı--- Kömür kokularıyla dolu yalnızlıklar Şekerli sudan yapılmış iki çocuk ağıdı Ölümün sokaklardan taştığı bir şehir Çocuklarının ders çalıştırdığı bir gül anne Girdi içeri.
Reklam