Bir insanın nasıl hem bu kadar zor hem de bu kadar güzel bir hayatı olabilir? Kitabı okuduğum süre boyunca bunu düşündüm. Bir şairin kolay yetişmediğini bilirdim ama bu kadar da zor yetiştiğini bilmezdim. Hikmet dolu bir hayat hayır dualarıyla geçen bir ömür... Nurullah Genç babasının rüyası sayesinde imam hatibe gönderiliyor. Acaba babası o rüyayı görmeseydi biz bu kadar yaşanmışlıktan bi haber mi olacaktık. Tüm hikmet burada başlıyor.
Kitap mükemmel hem ruha dokunuyor hem de insana kendi yaşamını sorgulatıyor. Kitabı bitirince kendime şu soruyu sordum "Acaba benim kitap olmaya değecek bir hayatım var mı?" ya da "Hayatım bir kitap olsa kaç sayfa sürerdi?"
Reklam
Kitap müthiş bir geç kalış hikayesi diyebilirim. Bazen Vecdi'nin yerinde olup her şeyi söylemek istedim bazen Hüsam'ın yerinde olup net olmak istedim bazen de Nigar'ın yerinde olup açık sözlü olmak istedim çünkü onun sevgisini gizlemesi Vecdi'ye umut verdi. Acaba Nigar beni seviyor mu? Acaba benimle evlenmek istiyor mu?.. Ama her şeyden önce Vecdi'nin geç kalması üzerine bir kitap. Gururuna yenik düşüyor her seferinde Vecdi. Sonra kendi elleriyle sevdiği kadını en yakın arkadaşına teslim ediyor. Bunun hüznünü de yıllarca üzerinden atamıyor. Kitap da bu hüznün günlük hali...
Sevmek Sandığımız KusurlarSevgi
Sevgiye bakış açımı büyük ölçüde değiştiren bir kitap oldu diyebilirim. Sevgiden sandığım çoğu davranışın aslında bir sevme kusuru olduğunu fark ettim. "Seven yapar "sözünü çok sorgulattı bana bu kitap.
Sevgi insana huzur, mutluluk, keyif vermeli. Mutluyken birlikte sevindiğiniz, mutsuzken birlikte üzüldüğünüz duygudur sevgi. Karşınızdaki için bir şeylerden vazgeçmek değildir yeni alternatifler üretmektir. Yolundan dikenleri çekmek değildir aynı zamanda gül de sermektir. Kısıtlamak değildir daha rahat edeceği ortamlar sağlamaktır Aksi takdirde bu sevgi değil bağımlılıktır. Bunun da sonucu iki tarafın da zarar görmesidir.
Öncelikle Cahit Zarifoğlu 'nu şiirlerinden tanıyan biri olarak kitaba adapte olma konusunda biraz sorun yaşadım. Daha çok siyasi yönü ağır basan bir kitap deneme tarzında diyebiliriz. Okurken bugüne kadar doğru bildiğim yanlışlara farklı pencerelerden bakmamı sağladı bu kitap. Dünyanın kötüye gidişini, insanların insanlıktan uzaklaşışını ve değerlerimizi yıllar içinde acı bir şekilde kaybedişimizi gözler önüne seriyor. Okurken başlarda çok akıcı bir şekilde ilerliyordu kitap sonlara doğru biraz sıkıcı oldu ama vermek istediği mesajlar yönünden okunması gerektiğini düşünüyorum. Başlayın ve bırakmayın bu kitabı çok şey kazanırsınız.
Kitabı okurken bu yaşıma kadar aklıma bile gelmeyen düşüncelerle karşılaştım. Kendime hiç hayvanların gözünden bakmayı denememiştim ya da süt içerken yumurta yerken hayvanların neler yaşadıkları hiç aklıma bile gelmemişti. Bu kitap hayvanların duygularına onların gözünden aslında insanların nasıl bencil varlıklar olduğuna değinmiş. Sondaki mesajında hayvanların kendi hayatlarını kurmaya çalışırken bir süre sonra insanlarla iş birliği yaptıklarında artık onların da insanlara benzemesi, aralarında anlaşmazlıkların çıkması, torpiller, bencillik her türlü insani özelliklere yavaş yavaş sahip olmalarına değinilmiş.
Reklam