Özlem Ayar
@ahmerida
Şu anda okuduğu kitaplar
kritik durumlarda diğer insanları gözlemlemekten hoşlanırdım. eğer karşıma bir trafik kazası, sokak kavgası ya da laboratuvar kavanozunda saklanan bir bebek çıkmışsa durup öylesine dikkatli bakardım ki gördüğümü bir daha asla unutmazdım. böylelikle, başka türlü hiçbir zaman öğrenemeyeceğim pek çok şey fark ettim, öğrendiklerim beni şaşırttığı ya da midemi bulandırdığı zaman bile hiç belli etmedim ve her şeyin her zaman böyle olduğunu biliyormuşum gibi davrandım.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
sessizlik bunaltıyordu beni. sessizliğin sessizliği değildi bu. benim kendi sessizliğimdi.
sıcak bir banyonun iyileştiremeyeceği pek çok şey olmalı ama bunların çoğu benim bilmediğim şeyler. öleceğimi düşünecek kadar üzüldüğüm, uyuyamayacak kadar sinirli olduğum ya da âşık olduğum kimseyi bir hafta boyunca göremeyeceğimi bildiğim zamanlarda, zihnimin derinliklerine iner, iner ve sonra, "gidip sıcak bir banyo yapacağım!" derim.
birlikte kusmak kadar insanları birbirine yakıştıran bir şey yoktur.
kendi başıma kolayca yapabileceğim bir şey için başkalarına para vermekten nefret ederim, gerilirim bu durumda.