"Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı ? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı ?"
"İnsanlara kızmama imkân yoktu , çünkü insanların en kıymetlisi , en iyisi , en sevgilisi , bana en büyük kötülüğü etmişti ; diğerlerinden başka bir şey beklenebilir miydi ? İnsanları sevmeme ve onlara tekrar yaklaşmama da imkân yoktu ; çünkü en inandığım , en güvendiğim insanda aldanmıştım. Başkalarına emniyet edebilir miydim ?"