Aldous HuxleyCesur Yeni Dünya Başhemşire çocukların şartlandırmalarında ölümü korkutucu ve kötü bir şey olarak görmelerini engellemek için John'dan duygularını bastırmasını istemişti. Ama onlar ne anlayabilirdi ki bir anneye sahip olmayı, onun ninnileriyle büyümeyi, her yıl yüzünün kırıştığını saçının ağardığını görmeyi, sıcacık koynunda uyumayı, karşılıksız sevgi ve merhameti, zorlukları beraber aşmayı, sıkıntıların içinde bile gülebilmeyi, özlemeyi... Ne başhemşire ne de birbirinin aynısı yüzlere sahip cam tüpten doğma bir düzine çocuk, John'un neler yaşadığını bilemezdi.
Bu sahne bence çok önemli ve duygusaldı ancak kitapta yeterince güzel ifade edilemediğini duygunun verilemediğini düşünüyorum. Cesur Yeni DünyaEdip İhsan Polat