Ahu Ertekin
@ahu_17
Kitap emekçisi….
Emeğiniz kıymetlidir,verdiğiniz emeği anlatmaya kalkışmayın.Anlatılmaya ihtiyaç duyulan emek,sağır olana İsraf edilen ayrı bir emektir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hepinize sahip çıkıyorum…
HÜZNÜM…
Nasılsın canım?Yüzünden düşen bin parça gene.Biz eski tanışırız seninle.Hayatıma iliklendin,iliğime işledin kendini.Tebrik ederim.
CESARETİM…
En yakın korumam.Koşar,yetişir,dayağını yer,beni kaldırır,büyütür.Ayrılma yanımdan olur mu?
UMUDUM…
Ooo! Kimleri görüyorum? Daha yeni hayat kazası geçirmemiş miydin sen?Gelmezsin uzun süre diye düşünüyordum.Ah UMUT şu haline bak!Kolun,bacağın kırık,kalbin hep alçıda ama uslanmıyorsun.
SEVGİM…
Nasılsın demeyeceğim.Kaç kere söyledim sana yüksek sesle konuşma ,gösterme derinlerini .Hak eden var,kıymet bilmeyen var diye.Sonra kırılıp saklanıyorsun,bulamıyorum seni aradığımda.
ŞAŞKINLIĞIM…
Ah benim şaşkın şaşkınlığım!!!!!
Neler geldi başına da değiştirmedin yine kendini.
Olana bitene hakim olamadın hiç.Ağzın hep açık kaldı.Gidenlerin ardından hep bir yaşına daha girdin.Büyüme bakalım olgunlaşma sen daha.
HUZURUM….
Muhabbetimin de dargınlığımında bitmediği huzurum.Geldimi sırtımı sıvazlar.Durmayı, durulmayı öğretir.Gittimi de uzun süre uğramaz.
Bu sefer ısrar etmeyeceğim.
Arkamda olay çıkaran kalabalık var.Gazaplarını bildiğim için arkama aldım onları.
ÖFKEM’in öfkeli kalabalığı!! Parçaladığınız,yıktığınız her şeyin bir bedeli oldu.
Yine de sayenizde döktüm içimi,bu rahatlattı.
Sende rahatla artık biraz PİŞMANLIĞIM…
Öğreneceğimizi öğrendik.Boynum bu yüzden ağrıyor,at artık omuzlarımda biriktirdiğin yüklerini.
Biliyorum çok yaralısın fakat izin ver hafiflesin kambur ettiğin bedenim.
Geçecek mi ?
Utançla yeri saklanmış,korkuyla üstüne bastırılmış,öfkeyle kanatılmış bir yaranın sırrını,yerini ve sebebini saklamak beni korumadı,yalnızlaştırdı.
Bir gün omzuna,aklına ve kalbine güvendiğim “Bana yardım et” diyerek destek alabileceğim yol arkadaşım olursa geçecek.
Karanlık Yanım…
Sertçe göğsüme oturan bu ağrıya dokunabilirsem geçecek.Kaçmadan,acısını yok saymadan
kendime kızıp canımı daha çok yakmadan,onunla canım yanarken konuşabilirsem geçecek.
İyileşmeden iyi olmuşum gibi yapmadan,daha önce kendimi nasıl ayağa kaldırdığımı unutmadan,yaramı üfleyerek,tedavi ederek,sararak,konuşa konuşa ve evet ağlaya ağlaya kendime şefkat gösterirsem geçecek.
“Bağışlaya bağışlaya öldü bağışlamanın mutluluğu;
kendi bolluğundan bezdi erdemim!
Friedrich Nietzsche