Odaklan. Nefes al. Yaşa. Hayatta kal. Çığlık at.
Nefes al. Yaşa. Hayatta kal. Çığlık at.
Yaşa. Hayatta kal. Çığlık at.
Hayatta kal. Cığlık at.
Çığlık at.
Tristan'ın ifadesi bomboştu. Bir an sonra ilk defa toplum içinde konuştu.
"Bana tasma takmaya kalkarsan, seni o sikik tasmayla boğarım."
Eğer melekler şarkı söylüyorsa, Dante şu anda bütün koroyu duyabiliyordu.
“Tüm bu yalnızlığım ve kendime acıma duygum içinde yuvarlanırken ne hayal ederdim biliyor musun? Bir canavar,” diye fısıldadı. “Benim canavarım. Beni güvende tutabilecek ve zarar vermek isteyen diğer canavarları öldürebilecek biri.” Son kelimeyi söylediği anda dudakları onunkilerin üstüne kapandı ve Morana’yı altına aldı.
“O siktiğimin her anında seninleydi, vahşi kedi.”