Yalnızlık bir makam,bir mektepdir.Yalnızlıktan alacağı güç ve ruh gıdası onu öyle bir duruma getirecektir ki inziva ve yalnızlığa çekilmiş olan bu insanın ölene kadar elinden kılıç düşmeyecektir.
Ayrılık hüzündü,kalp ayrılığı sevmezdi.Ayrılık garip bir sır,bilinmez bir yürek sızısıydı.Gözyaşlarıyla ıslanmayan ayrılık var mıydı? Hele de sevgisi aşka ulaşanların yazgısında mutlaka ayrılık vardı.
Nefis gibi kalp de büyürdü.Nefis,varlık kadar;kalp,varlık ötesi kadar büyürdü.Kalbim büyüyor Allah'ım.Adı aşk ,ama tılsımı başka bir şey...Kalpte yürüyorum.