Öyle şakalar, öyle çocukluklar, öyle aptallıklar yapıyordu ki, 12 yaşında kız çocuğu yapmaz. Mehmet’e ikide birde “Aman Memed” diyordu, “af çıkıyor. Evimiz, Tarlamız var. Neden yüzün gülmüyor? Gülsene azıcık.” 
Kadının ve evindeki kişilerin yiyeceğinden sorumlu olan yine erkek kardeştir; bahçesindeki ürünün çoğunu onlara ayırır. Babaya gelince, çocuklar onlardan bakım ve okşanma beklerler, onu sevgi dolu dostluğuyla severler. Ananın kardeşi aile içinde disiplini, yetkeyi ve yaptırımcı gücü temsil eder.