Yaşamla hesabını kesin olarak kapatırken kendi insanlarını düşündükçe duygulanmıyor, en çok nefret ettiği kişileri aslında nasıl sevmiş olduğunu anlamaya başlıyordu.
Kahve içmişim, tadına varmamışım, her gün aynı sokaktan geçmişim, kafamı kaldırıp binaların renklerine bakmamışım, her sabah gözümü açmışım da, nefes almamışım.