“Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.” cümlesiyle açılan, Gospodinov’un babası üzerine kaleme aldığı bir yas kitabı. İçinde mükemmel cümlelerin yer aldığı; okurken burnumun direğini sızlatan, düşündüren ve her ne kadar farklı milletlerden olsak da baba figürlerinin her coğrafyada ne kadar benzer olduğunu gösteren bir kitap oldu benim için. Geçen sene İngilizcesini okumuştum. Türkçe çevirisini bulunca, hiçbir cümleyi kaçırmamak adına tekrar okumak istedim ve yine aynı duyguları bana hissettirdi. Adeta “Babam ve Oğlum” filminin kitap versiyonu. Kitapta ayrıca yazarın, kendi yazdığı diğer kitaplarındaki cümlelerle selam vermesi çok akıllıcaydı. Sanırım hayatım boyunca hatırlayacağım bir kitap olacak; özellikle de 75. bölümüyle.