Aisha
@aisha_gull
30 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
'' Bu en umursadığım şey. Garip olaylar neticesinde fanilerin en sefili olmuşum. Ben bu kadar zulüm ve işkence çekmişken, ölümün bana ne kötülüğü dokunabilirdi ki? ''
Sayfa 196
Gözümün önünde yüzen görüntüler daha belirgin hale geldikçe hararetim yükseliyor, etrafımı karanlık sarıyordu. Sevginin yumuşak sesiyle beni yatıştıracak hiç kimse yoktu yanımda; bana destek verecek dost bir el de yoktu. Doktor gelip ilaçlar yazıyor, yaşlı kadın da benim için bu ilaçları hazırlıyordu, fakat doktordaki açık umursamazlık, kadının görünüşündeki gaddarlık gayet belirgindi. Bir katilin yazgısıyla, ücretini alacak cellattan gayrı kim ilgilenirdi?
Sayfa 195
Niçin ölmedim? Bir insanın hiç olmadığı kadar perişanken, niçin unutuşa, huzura gömülüp kalmadım? Ölüm tazecik çocukları, üzerlerine titreyen anne-babalarının tek umudunu koparıp alır. Nice gelin, nice genç, sevdalılar, vaktiyle sağlık ve umut içindeyken bir gün gelip mezarda çürür, solucanlara yem olur! Nasıl bir malzemeden yapılmaydım ki, bir tekerleğin dönüşü misali bana habire eziyet eden bunca sarsıntıya direnebilmiştim?
Sayfa 193
Sanki bir yasak konmuştu bana - gönüldeşliklerini talep etme hakkım kalmamışçasına- onların yarenliğinden mahrum edilmiş gibiydim. Öyleyken dahi, onların taparcasına seviyordum. Onları kurtarmak için, kendimi iğrencin iğrenci işime adamaya karar verdim. Beni bekleyen böyle bir uğraş olunca, varoluşun her türlü koşulu bir hayal gibi geçiyordu önümden; o düşünce, benim için hayatın tek gerçeğiydi.
Sayfa 162
' Umutsuzluğa kapılmayan. Dostsuz olmak talihsizlik gerçekten, insanların yüreği, açık bir çıkarları sebebiyle önyargıya kapılmadıkça, kardeşçe sevgi ve hayırseverlikle doludur. O yüzden umudunuzu koruyun. Hele bu dostlar iyi ve cana yakınsa, hiç umutsuz olmayın.'
Sayfa 141