Aisha
@aisha_gull
30 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Bir Ev İnşa Etmek
Yarın yeniden doğsam,yapacağım ilk iş kimseden yardım almadan kendi evimi inşa etmek olurdu muhtemelen.
Sayfa 419
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Dilsiz Kalp Gitme Demez
Herkes kurtarılmayı hak eder.
Belki de doğru soruyu sormuyordum.
Çünkü belki de karanlığa ışık tutup kendimizi neyden kurtaracağımızı görmemiz gerekirdi bazen.
Herkes kurtarılmayı hak eder.
Peki neyden?
Köşeye sinmiş,uzayan tırnakları ve acı çığlıklarıyla duvarları tırmalayan o yaratıktan.
O uyuyor,yiyor,düşünüyor,duyuyor ve konuşuyor;o nefes alıyor. Ağlıyor,gülüyor,yürüyor ve bazen koşuyor. Okuyor,yazıyor ve siliyor.
Belki de o kendimizizdir.
Belki de karanlık taraf,aslında benliğimize tutulmuş bir aynadır ve biz kendimizi,kendimizden kurtarmaya çalışıyoruzdur ama asla gözümüze sarılmış kumaşı çıkarmadığımızdan göremiyoruzdur.Körüzdür.
Sayfa 398
Evine Dön Küçük Kız
O an fark etmiştim. Yaşamaya çalışmak,yaşamak ve yaşayamamak arasında çok büyük farklar vardı. Yaşamaya çalışan bir insan geri çekilir,yaşayan bir insan çekip gider ve yaşayamayan ise her şansı kucaklardı. Çünkü yaşamaya çalışan bir insan kaybetmek istemeyeceği şeyler edinirdi,yaşayan bir insan zaten bütün bunlara sahipti ama yaşayamayan bir insan asla böyle değerlerden haberdar olmamıştı.
Pusulası bozulana dek.
Sayfa 371
Bozuk Pusula Kalbi Gösterir
İyi nedir? Kötü nedir?
Buna kim karar verir?
Hayatım boyunca iyi ve kötünün ayrımını yapmaya çalışarak saatlerce boş duvarlara zihnimi kilitlediğim birçok an oldu. Her seferinde parmaklıkları bükmeye çalışarak kafesimden kurtulmaya çalıştım,her seferinde bir zindana atıldığımı hissederek asla ulaşamadığım tavandaki pencerenin perdelerini kaldırmaya çalıştım. Her seferinde elime bir kalem aldım,hiçbir zaman yazamayacağım bir romanın sayfalarını siyaha boyadım. Ama aksini yapabileceğimin kırıntısını hissetsem bile kitabı yağmura çıkardım,boyayı akıttım.
Yaşamak çok mu basitti yoksa ben mi sırf su içnek için baraja paraşütsüz atlıyordum? Bir şeyler hakkında milyonlarca soru varken her birine kesin cevaplar bulmak gerekmez miydi de ben gecelere uykusuz Ay’a yarenlik ediyordum?
Yoksa 5 yaşından beri sınavlara hazırlandığım için mi hayatı da bir sınav zannediyordum? Kağıt önüme bırakıldığında cevabı yazamamaktan,cevabımın olmamasından ölesiye korkuyordum.
Ama ölmekten korkmuyordum.
Sayfa 348