Aisha
@aisha_gull
30 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
İçimdeki duygular paylayıp ortaya çıkacakmış ve kusacakmışım gibi. Hayallerimde kavga ediyoruz,barışıyoruz ve anlıyorum seni.
“İnsanlar bu şekilde mi yaşıyor? Sürekli bşr duygu kara deliğinin içinde savrularak. Biriyle sevişiyor,biriyle kavga ediyor,diğerini anlamaya çalışırken yavaş yavaş yok oluyor. Anlaşılmıyor. Gökyüzündeki yıldızlar bile her gece aynı yerde olmasalar da kandırmıyorlar insanı,güneş battıktan sonra oralarda bir yerlerde oluyorlar ama bir gün geliyor,insanlar basamaklarının tiryakisi oldukları kapılardan artık içeri girmiyorlar. Bir gün biri zile basıyor,diğeri kulaklıklarını kulağına geçirmiş som sen müzik dinliyor.”
Sayfa 304
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Belki de kendimi bu kadar küçük yaşta bu kadar savunmasız bırakmamalı,kendimi çırılçıplak toplumun ortasına atmamalıydım.
Sayfa 297
Önemli olan yer ve zamadı. İnsanlar hep aynıydı. Yalnızca kendini planlamalı ve buna göre yaşamalıydın. Bana göre değildi,hiç olmamıştı…Ben,nasıl yaşanılır bilmiyordum.
Sayfa 296
Herkes beklerdi.
Herkes beklerdi.
Ama herkesin elindeki kalem iğneye,kâğıt da ipliğe dönüşmezdi.
Herkesin yaraları yara bandıyla öylece kapanabilecek kadar basit değildi. Belki de benim sorunum buydu;dikiş atılması gereken derin kesiklere,yara bandı yapıştırıp duruyordum.
Sayfa 295
Açık yaralar görünmez değildi,önünde sonunda fark edecekti. Yara bandı tutmayan izleri,görmesine ramak kalmış bir insanın gözünün önüne tutmak da yapabileceğim en cesur hamleydi.
Ama yanlıştı.
Sayfa 290