Tek tesselimiz var: Dostları yas tutup ağlıyor ama o artık huzur içindde. Acı sona erdi, ıstırabı tamamen bitti. Narin bedenini çimenler örttü, artık canı yanmıyor. Ona acımak yersiz artık: Perişan halde geride kalanlara saklayalım acımızı.
Olgun bir insan her zaman sakin ve huzurlu bir zihin yapısını korumalı; tutkuların, geçici bir arzunun sükunetini bozmasına asla izin vermemeli. Bilgi peşinde koimak da bu kurala istisna teşkil etmez bence. Üzerinde yoğunlaştığınız çalışmalar sevgi hissinizi zayıflatıyorsa, basit şeylerden aldığınız, dışarıdan hiçbir şeyin karışmaması gereken tadı yok ediyorsa, o çalışmalar uygunsuz demektir; yani insan zihninine uymazlar.