Yine uzun bir aradan sonra tekrar elime kitap aldım. Okumaktan uzaklaştığım zaman Stefan Zweig kitapları epey yardımcı oluyor bana. Twitter'da gezerken Stefan Zweig okuyanları eleştiren bir kişiye denk geldim. Kitaplarının kısa olması nedeniyle okunduğu, yalnızca kitap okuyorum imajı vermek için okunduğundan bahsediyordu. Bunun üzerine düşündüm ve aşırı gerkesiz bir eleştiri olduğuna karar verdim. Stefan Zweig okumayı seviyorum çünkü beni yormuyor çoğu kitabı, okurken pek sıkılmıyorum, bunun yanında kısa olmasına rağmen insana dair pek çok duyguyu biraz da karanlık bir şekilde yansıtması hoşuma gidiyor. Karakterlerin içlerinde yaşadıkları karmaşayı yavaş yavaş okura dökmeleri hoşuma gidiyor. Bu kitap özelinde yalnızlığı, kibiri, pişmanlığı ve yanında getirdiklerini her zamanki şekliyle sunmuş Stefan Zweig. Uzun lafın kısası Stefan Zweig'ın başka eserlerini okumuş birisi için şaşırtıcı olmayan, ilgi çekici güzel bir başka kitap Amok Koşucusu.