Reklam
Az önce paylaştığım alıntıda bahsedilen 'kinizm kavramı üzerine okuduğum şeyleri paylaşmak istedim. Zaten felsefi olarak zihnim böyle şeylere yatkın olduğu için ve hayatımın bir döneminde bu şekilde yaşayabildiğim için sağlaması zor ama yaşam kalitesini arttıran bir şey olduğunu söyleyebilirim.
Kinizm; zenginlik, güç, şöhret gibi insani duyguları terk edip her şeyden uzak yaşamayı benimseyen düşünce biçimidir Kinizm için var olan temel kavramlar; doğa, akıl, kendi kendine yeterlilik ve özgürlüktür. Bunun dışında her şeyi yok sayarlar. Bir kinik için gelenekler genellikle saçmadır ve alay konusu olmaya müsaittir.
Her ne kadar bu düşüncenin kurucusu Sokrates'in öğrencisi olan Antisthenes (MÖ 446 - MÖ 366) olarak kabul edilse de, kinizm denildiğinde akla ilk gelen kişi, hayatını kendine yetmeye ve utanç duyusunun yoksunluğuna adayan -DİYOJEN'DİR- .
- Aşık nasıl olunur?
- Heyecanlanırsın.
- Heyecanlandım?
- Gülersin.
- Güldüm?
-Nefes alamazsın , sanki biri ağzını tutmuş gibi olursun Rauf.
- Nefes alamazsam ama ölürüm?
- işte nefes almadan yaşarsın aşık olursun.