Şikâyet edecek değilim az yaşadığımdan,
Çınarlar bile çürüyor, çınarlar.
Gerçi ardımızda bir tatlı dünya,
Ve muhteşem mısralar bıraktık.
Fakat hiçbir şeye yanmıyorum, beni buraya,
Dostlarımın gömdüğüne yandığım kadar...
Yezdan Şener’e
Ağır ağır geçmede perdelerin üstünden,
Bir hac kervanı gibi, büyük yorgun bulutlar.
Sevgiliden bir koku kalmış –veda gününden–
Şu köşede. Odamın içindeki tek bahar.
Yalnızlık, yatağımda gerinir yavaş yavaş
Yastıkta sevgilinin kumral başının yeri.
Yalnızlık; rüyaları paylaştığım arkadaş.
Saat, noktalar durur upuzun geceleri.
Bir üstüva ormanı kadar aydınlık odam,
Mehtap, perdelerimde yağı tükenmiş kandil.
Resimlerim, duvarda esniyen birer adam,
Gece, göz yaşlarımı sildiğim siyah mendil.