OnR

OnR
759 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
İnsanın kendinden kaçması mümkün değil. Sıyrılıp çekilmek istediğim anıları yılan gömleği gibi bırakmaya çabaladıkça, onlar adeta sırtıma yapışıyor. Üstelik biraz daha ağırlaşıp yoğunlaşarak.
Sayfa 91
Alıntı
İnsan, bütün geçmişini yığa yığa geldiği bugünleri, yorgun ve hazırlıksız karşılıyorsa, bundan.
öylesine yoğun düşledim ki seni, dün gece, geç saatlerde, sönerken lâmbanın ışığı -sönsün diye mahsus bıraktım-
Sayfa 68
Şiir
solgun ve yorgunsun, kusursuzsun çektiğin acıda.
bekleme benden küçük aldatmacaları seni öperken bile yağmuru, güneşi dokuyorum şimdi ben ustura gibi yalın şiirler kurarak
Sayfa 83
Şiir
ki düşündüm zamanla herşeyi inceden inceye düşünüp taşındım yaşadıklarımızdan öğrendiğim kadar ama yetmiyor artık düşünmek bile yekinip doğrulmak gerek ve safları sık tutarak dinelmek
Ufkun karnında birden bir ay büyüyor
birbirine sokulan iki insan aynı yalınlıkla yaklaştıkça sevgiye ikili bir kalabalığa dönüşüyor uğuldayan damarlarda akan o umulmaz aydınlık için için karanlığa bulaşıyor
Sayfa 41
Şiir
o büyük sulara çağıldıyor unutulmuş seslerin ardından bir im gibi kendini çoğalta çoğalta arınıp bütün kirlerinden geçmişin öyle yalı öyle çırılçıplak yarına çıkmak için
saçların geceyi aydınlatıyor saçlarında gecenin pırıltısı var gizemli sözcükler mırıldanan dudakların yıldız tozları kadar uzak bir gecenin öyküsünü anlatıyor
Sayfa 31
Şiir
uzanıp elini tutuyorum avucundaki ince çizgiler düzlükler, çukurlar ve derin vadiler arasında kayboluyorum