İnsanın kendinden kaçması mümkün değil. Sıyrılıp çekilmek istediğim anıları yılan gömleği gibi bırakmaya çabaladıkça, onlar adeta sırtıma yapışıyor. Üstelik biraz daha ağırlaşıp yoğunlaşarak.
birbirine sokulan iki insan
aynı yalınlıkla yaklaştıkça sevgiye
ikili bir kalabalığa dönüşüyor
uğuldayan damarlarda akan
o umulmaz aydınlık
için için karanlığa bulaşıyor
saçların geceyi aydınlatıyor
saçlarında gecenin pırıltısı var
gizemli sözcükler mırıldanan dudakların
yıldız tozları kadar
uzak bir gecenin
öyküsünü anlatıyor