Kendim için en iyi olanı yaparken vicdan azabı duyma konusunda bir hayli iyiydim. Ve vicdan azabı kapatma tuşu olmayan duygulardan biriydi. Bazen insanların otelden çıkış yapması gibi hayattan çıkış yapma ihtiyacı duyardım. İmzalamam gereken yeri imzalayıp anahtarı yaşadığım hayata geri vermek ve yeni bir yer bulmak isterdim. Güvenli bir yer. Ama belki de kalmaya değer bir şey vardı hala.
“ Bu ataerkil enlemlerde derler ki, çocuklar ağlıyorsa korkacak bir şey yoktur, ama yetişkinler ağlıyorsa o zaman vardır. “
