Ali Osman Akış
@akisosman
Yüksek lisans
Muş alparslan Üniversitesi
5 Aralık 1990
24 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Sabır yazgıya dönüşür.
Sabır Züleyha’da kök salınca, aşk Yusuf yüzlü bir yazgıya dönüşür.
Ali Osman Akış
Yokluğun GrameriŞiir
Göğsümde gecikmiş bir tren—
adın, raylara sürülmüş paslı bir yankı.
Her istasyon eksilirken çoğalıyorum:
varmak, senden uzaklaşmanın kılık değiştirmiş hâli.
Zamanı cebimde buruşturuyorum,
dakikalar cam kırığı—avuç içlerim kan.
Sana kurduğum cümleler devrik artık:
özne sürgün, yüklem suskun, ve ben hep 15 Aralık.
Ali Osman Akış
Rüzgârın getirdiği her ses sana benzer,
Bir iz düşer kalbime, silinmez, derin, ters.
Uzaklık dediğin nedir—bir adım mı, bir ömür mü?
Ben her mesafeyi senin yokluğunda ölçerim.
Ellerim boşluğa uzanır, eski bir alışkanlık,
Sanki dokunursam geçecek içimdeki karanlık.
Oysa sen, yıldız gibi—varlığın uzak ve parlak,
Ben sana bakarken eksilen bir aydınlık.
Ali Osman Akış
Gönlümün Müdürriyetinden
"Özgüvenli olsun" diye yetiştirdiğiniz hadsiz, bencil, zorba ve hastalıklı çocuklarınıza hiçkimse katlanmak zorunda değil. Bir çocuğa “sen özelsin” demek kolay;
ama ona “herkes kadar özelsin ve herkes kadar sorumlusun” demek zor. İşte siz o zor olanı hiç seçmediniz.Bugün öğretmene saygı duymayan, arkadaşına sınır tanımayan bir çocuk;yarın toplumun en küçük kuralını bile çiğnemekte sakınca görmez.
Sonra da “nasıl bu hale geldi?” diye şaşırırsınız.
Bu bir anda olan bir şey değil.
Bu, yıllarca görmezden gelinen, alkışlanan, hatta teşvik edilen bir çürümenin sonucu.
Kalbimi Kandırdığım Modern MasallarEdebiyat
Şimdi kendime neyi yakıştırmalıyım, bir ağıdın ağır sızısını mı, yoksa içimde yankılanan bir şiirin sessiz tesellisini mi… Bir ah bırakıp gecenin koynuna mı saklanmalıyım, yoksa her gece kendime yeni bir masal uydurup inandırmalı mıyım kalbimi. Hani her şeyin olması gerektiği gibi aktığı o görünmez yol vardı, nerede kaybettim onu? Madem her şey avuçlarımızın içindeydi, benim ellerim ne zaman bu kadar boş kaldı…