Ali Osman Akış
@akisosman
Hatırlamak derinlere kök salmaktır, acı verir.
Sayfa 115
Heey gidi abdo
Heeeyy Gidi Abdo
Ellerinde nasır, tırnaklarında kir, pantolonunda işin izi, sakal bir karış, sırtında yılların yorgunluğu,
Paranın ezici üstünlüğünü kabullenmiş çokça ezilmiş, çokça ezmeyi seven mütahitler
Verilen günlük yevmiye miktarı kadar vicdan barındıran patronlar, patron kurbanı Abdo
Heeeeyyyy gidi Abdo
Yüreğinde yarım kalmış, yaşan(a)mamış sevdası, cebinde ölmeyecek kadar para, yine de Allahın işine karışılmaz düşüncesiyle saklanan kefeni ve bir köşesi yırtık hasret kokulu mektubu Abdo
Heeeyyy gidi Abdo
Ne yağmur ne fırtına ne kar
Ne Akrep Ne Yelkovan yıktı seni
Öyle hemen nasılda yıkıldın sevda karşısında
Oysaki ne acılar çektin de sesin çıkmadı, neler gördün de kör oldu gözlerin görmezden geldin, malum çok nüfuslu evde millet ekmek bekler
Geride bırakılan gebe kadınlar, hiç doğ(a)mayacak ceninler, yokluktan ölen çocuklar
Para uğruna kötü yollara düşmüş kızlar, kızının namusunu temizleyen babalar, babasının yerine dört duvar arasında kalan abiler
Eksik dönen mevsimlik işçiler
Heeeyyy gidi Abdo
Babanın yokluğu dünkü gibi
Köşesi yırtık kokuşmuş bir mektup öyle hemen yıkarmıydı seni
Seni Sevmek
Öyle bir sevdimki seni,
Hiç yarın olmayacakmış gibi.
Metaforik bir intihardı bu aslında
Kuyudaki yusufun yalnızlığını anlamaya çalışmasıydı
Sana ortak olmak, hayata sence bakmak gibi bir şey bu
Seni sevmek...
Tozdan dumandan sıyrılmasıydı yüreğimin.
Gecenin hüznünden sıyrılıp güneşin umuduna bırakmasıydı kendini.
Ali osman akış
Bırak gecenin hüznü sarsın bizi
Bir serçe gördüm, solmuş kavak ağaçlarının gölgesinde oturmuş kalan ömrün ahvaline bakıyordu, başları kibirle göğe yükselen güllere ölümü anlatıyordu.
Ali osman akış
