Uyandığımda aklımda buldum seni.
Gün henüz açmamıştı gözlerini.
Sessizlikte bir ses gibi dolandın içimde.
Kahve kokmadan önce düşündüm seni,
Perdeler aralanmadan,
Dünya uyanmadan.
Belki rüyadan taşıdın kendini,
Belki de hep oradaydın, bilmeden.
Uyandığımda aklımda buldum seni;
Bıraktığın hayali ayak izlerini topladım.
Şehrin gürültüsü kapıya dayanmadan,
Günün telaşı başlamadan,
Kalbimin en güzel yerine
Sakladım adını...
Ümit ÜSKÜDAR