Sonunda tüm standartlarını yitirmiş ve artık sanatın sanat olmayandan ayırt edilebileceği herhangi bir ölçüt kabul etmeyen bir sanat, başka nasıl kendini sanat olarak tanımlayabilir?
Din, yerleşik hale gelen insanlar için konforlu bir fenomen olarak gelişmemiş, tam tersine toplu eylemi motive etmiş ve böylece yerleşikliğin ön koşulu olmuş gibi görünmektedir. Müphemliği nedeniyle dinden kaçınılırsa, dini mümkün kılan ve din sonrası başka yollarla telafi edilmesi gereken, evrimsel olarak sabitlenmiş dürtüler yine de kalır. Bu, müphemlik hoşgörüsüzlüğü şeklinde gerçekleşirse (ki böyle olması gerekmez), sonuç insancıl olmayacaktır.