Asude Nur Kerpiç
@akrpc
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
Çukurova Üniversitesi
Adana
2 Eylül
120 okur puanıOcak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İNSANLARI SEVİYOR MUSUN ACABA SEN?
Halkı içindeki zorluktan kurtarmak isteyen, halkın yaşadığı hayattan daha iyisini hak ettiğini düşünen ve varolan düzene karşı dimdik duran Nermin'in genç kızlığından başlayan hikayesi üç kısımda anlatılıyor. İlk kısım günlük şeklinde Nermin'in yaşadığı ve gençlik ateşiyle yoğunlaşmış hislerini şeyleri anlatırken son kısımda istediği hayata, istediği kişiliğe kavuşmuş ama hala halkını kurtaramamanın hayal kırıklığını yaşayan ve hayatını sorgulayan Nermin'i okuyoruz. Bunca verdiği çaba ne içindi, gerçekten halkı kurtarmak ve bozuk düzeni düzeltmek mi istemişti yoksa her şey kendi çıkarları için miydi? Bu soruyla bitiyor kitap. Yazım dili çok çok akıcıydı. Öyle ki okurken aynı fikirde olsak da olmasak da Nermin'in hislerini anlayabilirmişiz gibi geldi bana. Ve yıllar önce rahatsızlık duyulan o düzenle şimdi yaşadığımız düzendeki bozuklukların böyle benzer olması çok büyük hayal kırıklığına uğrattı beni.
Jane Austen kelimelerini okumak beni evimde ve güvende hissettiriyor.. kitap 3 bölümden oluşuyor. İlk bölüm gerçekten çok çok yavaş ve olaysızdı bu yüzden fazlasıyla sıkıldım hatta yarım bırakmayı bile istedim çünkü genel hatlarıyla Gurur ve Önyargı ile benziyordu. Hatta Gurur ve Önyargı, yazarın ilk romanı olan bu eserin geliştirilmiş ve biraz değiştirilmiş hali diyebiliriz. Ve kitabın finali de başından tahmin edilebilirdi ama önemli olan bence olayın gidişatı. İkinci bölümde olaylar hızlanıyor ve işin içine merak giriyordu ve yazar hiç beklenmedik şeyler yaşatarak kitabı yarım bırakmamı engelledi :) üçüncü kısım ise kitabın başında tahmin edilen şeylerin tepetaklak da olsa gerçekleştiği kısımdı ve güzel bağlanmıştı.
Yazım dili oldukça hafif ama klasik olduğunu hissettiren bir havaya sahip. Okudukça kendini içine çeken bir evren oluşturulmuştu ve sindire sindire okumak bana çok iyi geldi. Dönem kitaplarını okumayı sevenlere şiddetle önerilir
Kitabın konusuna gelecek olursak ise babalarının ölmesi ile yetim ve evsiz kalan 3 kardeş ve bir annenin hikayesi aslında. Kardeşlerden ikisinin aşk hayatları ve ailenin akrabaları arasında geçen bir eserdi kendisi, fazlasıyla sevdim. Marianne'nin sonunda hatalarını ve kusurlarını kabul etmesine sevindim çünkü gerçekten bencilliği haddi aşıyordu. Ve Elinor tam bir büyük çocuk edasıyla aileyi sarmalıyordu. Karakteri çok güzel yazışmış ve yakışmıştı. Edward ve Albay Branton tam da bir kadın kalemiyle yazılmış muazzam kişiklerdi, bayıldım bayıldım. Bayan Dashwood'un ailedeki otoritesinin düşüklüğü beni sancılar içinde bıraktı gerçekten.....
