Belki de en büyük gururu, hatta varoluşunun sebebi: Onu hor gören dünyaya ait olmam.
Reklam
ready-made olayı sanatsal eylemin öznel boyutunu askıya alarak bunun sıradan nesnenin sanat nesnesine dönüştürülmesinden ibaret bir eylem haline geldiğini göstermektedir. Bu açıdan sanat yapmak sihir yapmak gibi bir şeydir; başka bir deyişle kendisine estetik bir nitelik kazandırılan sıradan nesne tüm dünyanın bir ready-made gibi algılanmasına yol açmaktadır. Duchamp’nın gerçekleştirdiği bu eylemin tek başına hiçbir anlam ve öneme sahip olmadığı, ancak ondan sonra sıradan dünyaya estetik bir görünüm kazandırılırken, estetik dünyaya da sıradan bir görünüm kazandırıldığı görülmektedir. Başka bir deyişle sıradanlık estetiğin yerini alırken bu arada geleneksel anlamdaki estetiğe de gerçek anlamda bir son vermiştir.
Oyun kuralı artık özne tarafından belirlenmediği gibi, ilişki sürecinde de sanki bir tersine çevrilme vardır. Gerek simülasyon ve simülakrlar oyunu, gerekse kendisini bir illüzyona dönüştürme girişimlerimize rağmen nesnenin kendisine bir yol çizebilmesini sağlayan şey sahip olduğu güçtür. Bu ironik bir intikam alma biçimine benzemektedir yani burada nesne sanki sürekli hareket halinde olan ve görünüm değiştiren (attracteur étrange) bir şeydir. Bu da estetiğin yani dünyaya estetik bir görünüm kazandırmaya çalışan öznenin sonu demektir (bu aynı zamanda yeniden canlandırma sürecinin de sonu anlamına gelmektedir). Zira sürekli hareket halinde olan ve görünüm değiştiren nesne estetik bir biçime sahip olamaz.
Kadınlarla çocukların tapılmak üzere çıkarıldıkları o yüce yer nefes almalarını engellemiştir aslında. (S. Firestone)
Kalabalıkta yaşadığı müzmin yalnızlığı er ya da geç dört duvar arasına taşıyıp fiilen soyutlanmış olmayı göze almayan sanatçı yaratıcılığa veda etmek zorunda kalır - dört duvara gönüllü mahkûmiyet, yaratıcılığın öbür yüzüdür hiç kuşkusuz.
Reklam