Emine Akyol
@akyolll
Hani yazıyor ya hastane duvarlarında erken teşhis hayat kurtarır diye. Erken tedbir de hayat kurtarır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Suse kasabasının kuzeyinde yeni inşa edilen hapishane açılır ve eski hapishane kapatılıp terk edilir.
Eski hapishanedeki 73 numaralı hücrenin son sakini ranzasinin karşısındaki duvara mektup gözleri yapar. Bu gözlerde mektup tomarlari bulunur.
Kaldığı hücrenin eni 2.5 boyu 3, yüksekliği 4 metredir. 73 numaralı hücrenin son mahkûmu, terörist bir şebekenin kurucu üyesi olmakla suclanmis, iki kere müebbet hapse mahkûm edilmiş ve adı Xavier' dir.
Mektuplar okunduğunda kronolojik sıraya göre dizilmedikleri anlaşılıyor. A'ida mektuplarına tarih düşerken yılları değil sadece ayı ve günü yazmış. Mektuplaşmanın uzun yıllar devam ettiği bellidir.
Şahane bir kitaptı bayılarak okudum bitmesin diye az az idareli. Aşkı yaşamak için ayrı mı kalmak gerekiyor diye düşündürdü beni bu mektuplar. 20 yılı aşkın birini beklemek her gün ona sayfalar dolusu mektup yazmak ellerinin şeklini çizip yollamak moral vermek her kadının harcı değildir diye düşünüyorum.
Okuyun....
Ölüler okuyamaz. Ölüler yazılmış olandan arta kalanlardır. Yazilmislarin çoğu küle dönüşür. Ölüler sadece kalan kelimelerdir.
Neden bu kadar çok acı var? diye sordu bana. Her şey acı, neden? Söyle. Söyle de bileyim. Sadece acı çekmek için doğuyoruz. Bunu öğrendim. Nedenini de bilmem lazım.