Rabia Karahan
@alaskafel
Şu anda okuduğu kitaplar
“Söylediklerin var.
Büyüklük var, sarhoşluk var, onursuzluk, hastalık, sersemce sıradanlık var. Bütün sokaklarda gidiyor, bütün evlerde yaşıyor ve bütün insanlığın gününü yönetiyor. Sonrası yıldızlar bile sıradan. Bu büyük kadın-efendi ve Tanrı’nın bir özü . Buna gülünüyor ve kahkaha da var.
Bu çağın insanı, kahkahanın tapınmaktan daha aşağı olduğuna mı inanıyorsun? Ölçün, ölçerin nerede?”
Bu çağın ruhu bana fısıldadı: “Bu yüce anlam , bu Tanrı imgesi, bu sıcakla soğuğun birbirinde erimesi, bu sensin, sadece sen.” Ama derinliklerin tini bana seslendi: “Sen bitmeyen dünyanın bir imgesisin, oluşun ve göçüp gitmenin bütün son gizemleri içinde yaşar. Bunların hepsine sahip olmasaydın, nasıl bilebilirdin?”
Rabia Karahan
, bir kitap okuduPuan vermedi·176 syf.·
9 günde okudu
·Okunma: 09 Şubat 2026 23:01
·2026 2. kitabı
"Bu yalnız geceye, dağlara, karanlığın ve denizin hışırtılarına, yüreğime işleyen hışırtılara şükürler olsun! Yaşamıma, aldığım soluklara, bu geceyi yaşayabilme fırsatına tüm kalbimle minnettarım! Doğuda, batıda her yanda duyulsun! Sonsuz Tanrı bu! Kulağımda mırıldanan bu sessizlik doğanın kaynaşan kanının sesi, dünyanın ve benim içime işleyen Tanrı. Ah, benim ölümsüz ruhum, burada oturan kişi ben olduğum için de şükürler olsun!"
"Siz insanların, hayvanların, kuşların, ormanlardaki yalnız gecenin, ormanların şerefine! Karanlığın, ağaçların arasından duyulan mırıltıların, sessizliğin kulaklarımdaki tatlı, tekdüze çınlamasının, yeşil yaprakların, sarı yaprakların şerefine! İşittiğim yaşam seslerinin, çimenleri koklayan burnun, toprağı koklayan köpeğin şerefine! Karanlıkta bir serçe avlamak için burnunu yere yapıştırıp hazırlanan yaban kedisinin ve karanlığın şerefine! Yeryüzünün gizemli sessizliğinin, yıldızların, yarım ayın şerefine; evet, herkesin şerefine..."