"Shakespeare, intikama inanan birkaç filozoftan biriydi. Üstüne bir de romantikti. Romantikler intikama hep inanırlardı çünkü daha çok sever, kaybın acısını daha derinden hisseder ve kırılan kalplerindeki kine daha sıkı tutunurlardı. Bedenleri, ruhları ve zihinleri bir yana; en önemli parçaları kalpleri olurdu.
"Şeytan, kendi çıkarı için Kutsal Kitap'tan alıntı yapabilir. Merak ediyorsan, bu sözü William Shakespeare söylemiş. Ama ben şeytan değilim, Anthony. Ben, hepinize cehenneme kadar eşlik edecek olan meleğim."
"Sensiz yaşayamam, Oleander. Yaşamayacağım. Nox'un ölümünün başıma gelebilecek en kötü şey olduğunu sanmıştım, sonra kalbin durdu ve yanımda sen olmadan devam edemeyeceğimi anladım. Seni o kadar çok seviyorum ki kaybetmeye dayanamam. Bağım beni engellemese peşinden ölüme gelirdim."
"İyileşmek, tahtayı silip temizlemek gibi bir şey değildi. İyileşmek, içimizdeki yaralar ve kabuk bağlamamış kesiklerin hepsiyle birlikte yaşamayı öğrenmekti."
Çocuklar önem verdikleri kişilerin en acı veren davranışlarını unutmazlar; çocuğun iç dünyasını yıkan, onu ezen sözler ve davranışlar çoğu kere büyüklerin dikkatini bile çekmez. Ne var ki çocuğun belleği bu tür anıları saklar.