Beyzâ!
@alelacele
Serüvenle (başıma, gelenle) karşılaşınca, ne yengi, ne yenilgiyle çıkarım bu serüvenden: "trajik" bir insanımdır. (Böyle bir aşk sürdürülemez diyorlar bana. Ama sürdürülebilirliği nasıl değerlendirmeli? Sürdürülebilir olan neden iyi olsun? Sürmek neden yanmak'tan daha iyi olsun?)
Sayfa 28 - 29
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsanlar her girişimi bir seçeneğe bağlarlar; başarı ya da başarısızlık, yengi ya da bozgun seçeneğine. Ben başka bir mantığı savunurum: aynı zamanda ve çelişkin olarak mutlu ve mutsuzumdur: "başarmak" ya da "başarısızlığa uğramak" ancak durumsal, geçici anlamlar taşır benim için (ama bu Pelleas durum acı ve isteklerimin şiddetini gidermez); beni gizliden gizliye, inatla yönlendiren şeyin "taktik"le hiç ilgisi yoktur; doğrunun ve yanlışın dışında, başarılmışın ve kaçırılmışın dışında, benimser ve kesinlerim; her türlü amaçlılıktan uzaklaşmışımdır, rastlantıya göre yaşarım (söylemimde imgelerin zarlar gibi gelmesi de bunu gösterir).
Sayfa 28 - PELLEAS: "Neyin var? Mutsuz gibi görünüyorsun. — Hayır, hayır, mutluyum, ama üzgünüm."
İşte Burjuva Aile dediğimiz budur. Ailedeki bütün fertlerin sağlamlıkları ve yerleri o aile içindeki kazandıkları para'ya dayanır. Ona göre yerler içerler, gezerler. Aile içinde, geri zekalı, sakat, ya da merhametli insan varsa o'nu bucak bucak çevreden kaçırırlar, nerdeyse karanlık Odalara saklarlar.
Ancak, bana kalırsa, senin etrafından olan her şey, cisimler, insanlar, kadınlar, erkekler, ve de eşyalar (cadde ve sokakların resmi yok) senden bir kaç gömlek daha aşağıdalar, birkaç gömlek daha senden çirkinler.. Senden güzeli yok.. Bunu iyi bil ve de hiçbir zaman unutma..