mesut doğan
@alerdem
Şair Yazar
Yüksek Lisans
Eskişehir
https://www.youtube.com/watch?v=SsImHCsMMRg
16 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Gözlerinin rengiEdebiyat
O gizemli kişiliğini, hayallerini ve hüzünlerini zamanla eskiyecek, değişecek olan bir yüzle göstermek yerine asla solmayacak, rengini ve canlılığını kaybetmeyecek gözlerinde farklı renklere ayrıştırarak ortaya koyduğunu çok uzun zaman sonra anladım. Sevgiyi, bağlılığı sözcüklerde aramakla ne kadar yanılmışım. Kolay ve herkesin kullandığı sözcüklerle yapılan her şeyin
yine kolay sözcüklerle yıkılıverdiğini görmek.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Üşüyüp ellerini karnında tuttuğundaEdebiyat
Bir çocuk gibi yanı başında çömelip çaresizlikten yere baktığımda. Gri bir bulut gelip gözlerine oturduğunda. Kül gibi olduğunda gözlerinin beyazı ve karası. İçime kül dökülmüş gibi yandığımda. Bakışların ince ve sessiz çırpınmalarla uzaklara doğru hiç geri dönmeyecekmiş gibi uzaklaştığında. İçinde yanan ateşin külleri gözlerinden kör bir boşluğa savrulduğunda. Bir de sürekli üşüyüp ellerini karnında tuttuğunda.
Oblomov'un DönüşüEdebiyat
Platonov’un kahramanı Voşov’un çalışmanın tam ortasında durup yaşamın anlamını düşünmesi gibi Vali Nezih Bey de yoksa yaşamın anlamını düşünenlerden miydi? Belki de Voşov’un aksine yaşamsal hakikati hissetmiş, onun her insan üzerindeki görünmez eline sessizce dokunmuş ve yaşam mücadelesi ve ölüm denilen iki büyük korkudan da aynı anda kurtulmuştu. Diğer insanların varlıklarını mazur göstermek adına dünyaya katkı sağlamak için durmadan çalışmaları karşısında Vali Nezih Bey bunu bir filozof gibi düşünsel planda mı gerçekleştiriyordu?
ZAMAN
Bir yağmur sonrası gurbette akşam
Ruhumun dinmeyen nedametidir
Ağarmış saçımda eskiyen zaman
Sonsuza dökülen gizemli nehir
Yaslasam başımı hatıralara
Bir şah damar gibi vurur hayalin
Vuslat bilemem ki hangi rüyada
Ayrılıktan üşümesin ellerin
Kaybolur hayatın eşsiz ahengi
Zaman bir tablodur düşer duvardan
Düşüncemi aşan gizli mimari
Yükselir sonsuzluk manzarasından
Bir terennüm olur dudaklarımda
Gönlümde vuslatı sürükleyen gam
Rüzgârdır içimde küllenen aşka
Bir yağmur sonrası gurbette akşam
Mesut DOĞAN
Sayfa 51
Kim bilir belki de Vali Nezih Bey, gençliğinde ruhunda
her zaman canlı duran dünyayı değiştirme arzusu ve çabalarıyla
yaşama boş vermişlik arasında sinsice uyuklayan bir
monotonluğa daha erken teslim olmaya karar vermişti. Zaten
yıllarca dünyaya saldıran, onu dişleyen, ısırdığını zanneden
sayısız insanın hırsının boşunalığını seyretmemiş miydi?
Aslında geç bile kaldığı söylenebilirdi. Bir de buna Thomas
Bernhard’ın “Elliyi geçip yaşamaya, varlığımızı sürdürmeye
devam ederek kendimizi bayağılaştırırız. Sınırı aşan korkaklarızdır,
elliyi geçince kendini iki kez acınacak duruma düşürenler
oluruz” tespitini eklersek belki durum biraz daha anlaşılabilir.
