mesut doğan
@alerdem
Şair Yazar
Yüksek Lisans
Eskişehir
https://www.youtube.com/watch?v=SsImHCsMMRg
16 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İşin aslına bakılırsa, ortalama her insanın düştüğü tuzaklardan
olan makam, mevki, el âlem ne der putu gibi geçici
heveslere düşmeyen insan az sayılırdı. Vali Nezih Bey’in
de böylesine bir yaşama kendisini alıştırması ve insanların
da bunu ona yakıştırmasına inanarak onu gururla bir ömür
boyu taşıması, en hafifinden, tavşanın avcıya dönüp “Sen
beni biraz zor yakalardın ama şu hayhaycılara dua et” demesi
cinsinden bir olayla açıklanabilirdi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çocukluğundaki o rahat, korunaklı ve güvenli yaşamı,
ömrünün her dönemine taşımak, onu bir hatıra gibi camekânlı
dolaplarda tutmayıp yaşamının her anında tepe tepe kullanmak,
oldukça sorunlu bir ruh yapısını hissettirse de bir başarı
olma olasılığını da sere serpe içinde barındırıyordu. Vali
Nezih Bey’in yaşamı bir tiyatro sahnesi gibi gören ve orada
rolünü herkesten daha iyi oynayan sağlam görüntüsü, onun
bir iş tutmadan gününü geçirmesini, çocukluğunun o sorumsuz
yaşamına suni dönüşler olarak algılanmasını sağlayarak
onu her zaman kurtarmaya yetiyordu.
Adeta Dickens’ın romanlarındaki insanlar
gibi her zaman etrafını saran bir huzurla, mutluluk çemberi
içinde, genelde güzel rüyalar gören, yaşama her zaman
bir İspanyol gibi tüm vücuduyla değil (çünkü bu durumda
yaşamın şımarma olasılığı vardı) tıpkı bir İngiliz gibi bıyık
altından belli belirsiz ince bir gülümseme göndererek giren,
güneşin bile ilk önce onu okşadığı (tabii ki yatakta iken) bir
yaşam sürmekteydi.
Belki de, bir testi suyun ummana
dökülerek “Ben ummanım” demesi cinsinden bir tez canlılıkla
yaşam denizine katılmak için can atan insanlardan değildi.
Hiç de olmadı. Her zaman bir tecessüs, şüphe ve rahatlık
içinde “Siz önden bir yürüyün bakalım, ben arkadan
gelirim” yaklaşımıyla güne başlardı.
