400 sayfaya geldim, bıraktım. Kendini toplumdan izole etmiş birinin, hayalleri ve düşleriyle yalnızlıktan beslenen iç yaşantısını bence oldukça karmaşık, ağır cümlelerle ve karamsarlıkla tanımlamaya yönelik günlüklerden oluşturduğu bir kitap. Yazar, tam bir eylem düşmanı olup başarı, ideal, umut v.s kavramlarla bence arası iyi olmadığından bu durum kitabın her yerinde yazarın karamsar cümlelerine yansıyor.
Edebi açıdan sağlam cümle yapıları sunmasına rağmen belki de son okuduğum kitapların hepsi kişisel gelişim kitabı olduğu içindir bilemiyorum, düşünce yapısı ve hayata bakış pratiği konusunda ayrı düştüğüm için kitabı yarım bıraktım.