Beyoğlu Rapsodisi’ni bitirdim ve açıkçası ben de biraz bittim. Kitabın başlarında olayların yavaş ilerlemesi beni biraz sabırsızlandırmıştı, hatta “artık bir şeyler olsun” diye düşündüğüm anlar oldu. Ama sonlara doğru hikâye öyle bir yere bağlandı ki gerçekten hiç hazır değilmişim.
Kenan, Selim ve Nihat’ın dostluğunu okurken aslında yavaş yavaş çatlakların oluştuğunu görüyorsunuz ama yine de final insanı hazırlıksız yakalıyor. Kitap bittiğinde içimde garip bir hüzün kaldı.
Benim için sadece bir polisiye değildi; dostluk, geçmiş ve insanların iç dünyasıyla ilgili oldukça etkileyici bir hikâyeydi. Beyoğlu’nun atmosferi de kitabın ruhunu çok güzel tamamlamış.
Beyoğlu RapsodisiAhmet Ümit · Yapı Kredi Yayınları · 201932,8bin okunma