Bir tezgahtar parçasıyım ben
Üç kuruşluk acıya müdahale edemem
Kanatlarımda sigara yanıkları
Gül diye okşadım onu yıllarca
Sen istersen derdi müşterilerime
Sen istersen kalbinin hepsi de Melek olsun
İnanırım bazen bir kase bal bile umutsuzluk
Buz tutan bir adam aradım yıllarca
Rakamlar büyür ,şehir küçülürdü
Vazgeçtim ,vazgeçtim sonra
Beni anneme götürsün bindiğim bütün taksiler.
Kalbim neden sisli bir şehir?
Kalbim! neden ben?
Bir tek aşk sözü söylememiş gibiyim.
Ellerimden güle yalnızlık batardı
Çok bulanırdı yalnızlığım
Kusardı serseriliğini en görkemli meydana
Ölen her kadın için bir şiir yazdım
Onları Muc'a evin karşılığında verdim
Çok ucuza.
Bütün üzgün umutlarımın adı:
ANNE!