Ali Asutay
@aliAsutay
Fotoğrafçı
Şiirsever
Kitapsever
Zeze
İnsanları çok sevmeyi sevmiyorum. Sevince de ölmelerinden korkuyorum."
"Sevdiklerinden çok ölen oldu mu?"
"Çok yok. Tek bir kişi var, bana hayatın sevgisiz hiç bir anlamı olmadığını öğreten oydu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Senin baban yalnızca mutluluğunu isteyen iyi bir insan..."
"Belki. Ama beni insan gibi gören bir baba isterdim. Bana bir hediye verirken hak etmediğimi söylemeyen. Yerli bir kadının oğlu olduğumu unutan... Ayrıca..."
Ellerini bıraktım, başımı masanın üstüne, kollarımın arasına sakladım. Hıçkırmaya koyuldum. Bir yandan devam ediyordum: "Geceleri odama gelip iyi geceler, diyecek bir baba istiyorum. Başımı okşasın, Odama girdiğinde üstümüi açtıysam usulca örtsün. Yanağıma, alnıma bir iyi uykular öpücüğü kondursun."
Zeze
Ben çok değiştim. Gayet terbiyeli, uslu bir çocuğum ben. Ve hepsinden öte hüzünlü. Hatta belki de dünyanın en hüzünlü çocuklarından biriyim.
Kabil'de sıcak su, tıpkı babalar gibi, çok az kişiye nasip olan bir ayrıcalıktı.
Vicdanı olmayan, iyiliği bilmeyen bir insan acı da çekemez.