Bugün oradan geçtiğime üzgün değilim; böylece insan denen varlığı derinlemesine tanıdım. Gördüğüm onca şeye, çektiğim onca acıya karşın iyi kalabildiysem, bu iyilik denen şeyi yaratmış, alabildiğine ender kılıp şu hayvan heriflerin arasına yerleştirilmiş olan güce şükredebilmek için besbelli. Yaşamın biricik doğrulaması bu iyiliktir çünkü.
Çünkü tek bir adamın iyi yürekliliği, bin kişinin kötülüğünden daha güçlü; kötülük onu yapanla birlikte ölüp gidiyor; iyilikse dürüst adamın yok oluşundan sonra bile ışık saçmayı sürdürüyor.
İnsanın yaşamın ne olduğunu kavrayan bir varlık olduğunu söyleyenler yanılıyor. Anlama yetisi pek bir işe yaramaz; konuşuyor olması aptallığını yok etmez. Ancak insan kardeşinin acısını sezip duyumsayamaya gelince, aptallığı hayvanlarınkini geçer.
Kimi zaman sokakta, yüzü gözü sararmış, dalgın bakışlı bir adam ya da hıçkırıklar içinde bir kadın görürüz. Gerçekten hayvandan üstün olsaydık, o adamla o kadını hemen durdurmamız, yardım elimizi uzatmamız gerekirdi. Benim gözümde insan denen varlığı hayvandan üstün kılan tek şey budur! Oysa bunun izi bile yoktur!