Atının sırtında denize doğru yolculuk yapan bir adam bir akşam vakti yol kenarındaki bir hana vardı. Atından indi ve denize doğru giden bütün biniciler gibi insanlara ve geceye güvenip atını kapının yanındaki bir ağaca bağladı ve hana girdi.
Gece yarısı herkes uyurken bir hırsız geldi ve yolcunun atını çaldı. Sabahleyin adam uyandığında atının çalınmış olduğunu anladı. Ve atı için kederlendi.
Sonra oda komşuları geldiler ve adamın etrafında dikilip konuşmaya başladılar.
Ve birinci adam, "Atı ahırın dışına bağlamak ne aptallık,” dedi.
Ve ikincisi, "Atını kösteklememek daha da büyük aptallık," diye ekledi.
Ve üçüncü adam dedi ki, "En büyük aptallık denize at sırtında gitmek." Ve dördüncüsü, "Sadece tembellerin ve ayağı yavaş
olanların atı vardır," dedi.
Yolcu bütün bunlara çok şaşırmıştı. En sonunda hay kırdı, “Arkadaşlar, atın çalınmasında benim hatalarımı, be nim noksanlarımı sayıyorsunuz. Ama ne gariptir ki, onu çalan hakkında tek söz etmiyorsunuz."