Puan vermedi
Yazarın Gece yarısı kütüphanesi kitabından sonra yeni bir efsaneyle dönmesi Bitmesin diye son 20 sayfayı yavaş yavaş okudum 80li yaşlarda ölen birinin ölüm sonrası, bebekliğinden başlayarak tüm yaşamını bir trende izlemesi…Bazı duraklarda durup bazı anıların içine hayalet olarak dahil olup izlemesi ama o anki farkındalığıyla!!! ,müdahale edemeden sadece gözlemci olarak.... Hayatımızı ölmüş halimizin farkındalığıyla yaşayabilmemiz hediye edilseydi nasıl olurdu? Gücün afrodizyak olduğu söylenir ama narkoz yerine geçiyorsa ve hissedebilen biri olmaktan çıkıp hırs odaklı yaşıyorsak nasıl olur?Şimdiye kadar tek bir “diem” bile “carpe” etmiş değilsek? Sorgulatan,düşündüren,anı yaşamanı öğütleyen, yeni kararlar aldıran bir hikaye Bayıldımmm…
Puan vermedi·304 syf.·
2026 17. kitabı
Bu sene okumalarım pek ilerlemiyor; başlıyorum, bırakıyorum; başka bir kitaba başlıyor, yine bırakıyor, yine başlıyor ve yine... Bu durum, bir kez daha bana okumanın, hayatım için öğrenmekten çok daha öte bir anlam ifade ettiğini hatırlatıyor. Okumak beni sakinleştiren, hayatta tutan, yeni güne başlamaya cesaret veren, dostluk eden, haz veren ve nefes aldıran bir araç. Bunu sürdürmenin zor olduğu zamanlarda oldukça zorlanıyorum. Kitap incelemesine neden böyle başladım acaba? :) Yalom’un bu kitabındaki kendini açmalarından mı etkilendim? Muhtemelen...
Yalom’un —şimdilik— son kitabı olan Kalp Saati, eşi Marilyn’i kaybettikten sonra ve hafıza sorunlarının oldukça ilerlediği bir dönemde kaleme alındı. Bir nevi "çift yas" süreci de diyebiliriz. Hafızası iyice zayıfladığından, yalnızca tek seferlik danışmanlıklar yapmaya karar veriyor ve "Burada ve Şimdi" ilkesiyle bu tek seferlik görüşmeleri yürütüyor. Kitap, bu danışmanlık sürecinden bazı seansları konu alıyor. Okurken içimdeki eleştirel ses hemen karşı çıktı: "Tek seanstan nasıl bir fayda umuyor?", "Bu tutum fayda sağlamaktan çok bencilce bir eylem gibi durmuyor mu?", "Kendi öznel durumumuza göre bir alanı şekillendirmek etik mi?" vs. İçimde her şeye dırdır eden bir yapı var, ben onun sesini duruma göre kısıp açıyorum, yoksa tüm ömrümü eleştiriyle, mızmızlıkla, huysuzlukla ve önyargıyla geçirirdim. İnsanın, kendine kulak vermemesi gerektiği zamanları bilmesi şart.
Her neyse, kitabımıza dönersek... Bu tek seanslık görüşmelerin etkili olabileceği konusuna şüpheyle yaklaşmakla birlikte, kitabı okurken aslında görüşmelerin o seansta başlamadığını da görüyoruz. Yalom’un kitaplarını okumuş, eğitimlerine katılmış yahut eskiden tedavi sürecini yönetmiş kişileri danışan olarak kabul ettiği göz önüne alınırsa, bu ilişkinin
Bir Hayal Kırıklığı Daha1000Kitap
Kitabın fikri güzel, bana kitabı aldıran da bu fikirdi. Ancak kitabın bütünü okur için tamamiyle zaman kaybı. Gerçekten sıkılıp bıraktığım nadir kitaplardan biri. Bu kadar hoş bir fikri keşke daha güzel değerlendirebilseymiş, okuması çok keyifli olurdu.
Sürekli ve sürekli ve sürekli ve yine sürekli tekrarlar, hiçbir yere varmayan ayrıntı ve diyaloglar ve kötü yazım dili ile gerçekten hayal kırıklığı oldu.
7/10
Mafya ve dark serilerine gömüldüğümde, arada böyle nefes aldıran kitaplara ihtiyaç duyuyorum.
Hızlı etkilenen karakterleri seviyorum ve tempo benim için önemli. Olaylar ağır ağır değil de bam bam bam diye akmalı, Bu kitap tam olarak o hızda ilerliyor.
5 kitaplık bir serinin ikinci kitabıyla başladım ve kesinlikle diğerlerine de şans vermeyi düşünüyorum. Zaten eski asker–koruma hikayelerine bayılıyorum.
Xander… eski asker, sakallı, tam kapaktaki sessiz ama tehlikeli yakışıklı vibe’ı(o kapak niye burda yok !goodreads kapağindan bahs ediyorum)Ben de onu direkt o şekilde hayal ettim. Kelly ise ünlü bir şarkici ve abisinin arkadaşı olan Xander, ona iki haftalığına koruma oluyor. Abisine olan bir borcunu ödemek için bu işi kabul ediyor.
İlk geceden küçük kulübede başlayan yakınlıkla aralarında kıvılcım çakıyor ve ilişki giderek ısınıyor. Aslında kitap daha çok balayı hissi veriyo.romantizm var, güven var, yakınlık var… ama heyecan tarafı eksik kalmış.
Keşke yazar son bir dokunuşla olayı biraz daha yükseltseydi, hikaye gerçekten uçabilirdi. Yine de eline alınca bıraktırmayan, tatlı ve yormayan bir okuma oldu.
Beklentisiz okumanızı öneririm çünkü içinde neredeyse hiç gerilim yok. Sadece bolca aşk, güven ve romantizm var. Bazı günler de insanın tam olarak buna ihtiyacı oluyor zaten
"Kitap yavaş ilerliyor ama bu insanı sıkan değil, aksine nefes aldıran bir sakinlik. Karakterler o kadar içimizden ki onları hemen sahipleniveriyorsunuz. Her karakterde kendinizden bir parça bulmak mümkün. Hayatın koşuşturmacasında kısa bir nefes almak isteyenler için harika bir kitap. Kesinlikle okumalısınız."
Evliya Çıkmazı1000Kitap
Kitap karanlığın içinde nefes aldıran, insanı öfke, acı ve umut arasında sürükleyen bir yolculuk gibiydi.
Başta sadece bir mahalle kavgası, bir intikam hikâyesi gibi görünen olaylar bölüm bölüm büyüyerek adeta mistik bir kıyamet destanına dönüştü. En etkileyici tarafı ise karakterlerin yaşadığı dönüşümdü. Mustafa’nın fedakârlığı, Kemal ve Hüseyin’in kardeşlik bağı, Mehmet’in tarifsiz acısı… Hepsi birbirine öyle güçlü bağlanmıştı ki bir noktadan sonra kitap okunmuyor, yaşanıyordu.
Özellikle Mustafa karakteri unutulacak gibi değil. Ölse bile hikâyenin içinde yaşamaya devam eden, yaptığı icatlarla, kurduğu düzeneklerle, bıraktığı mirasla her sahnede hissedilen bir karakter olmuş. Onun fedakârlığı kitabın ruhunu değiştiren kırılma anıydı benim için.
Asansör tuzağı, gizli dehlizler, kâğıt kameralar, yeraltındaki atölye, baz istasyonuna yerleştirilen sniper sistemi… Yazarın kurduğu atmosfer inanılmaz sinematikti. Bazı bölümleri okurken resmen film izliyormuş gibi hissettim. Özellikle final kısmındaki tekne sahnesi ve ardından gelen mistik yükseliş uzun süre aklımdan çıkmayacak.
Ama kitabın en güçlü yanı bence şu cümlede saklı: “Karanlıkta yaşamış insanların, karanlığı kullanan kötülüğe karşı dönüşmesi.”
Bu hikâye sadece intikam anlatmıyor. Kardeşliği, fedakârlığı, inancı, acıyı ve insanın içindeki ışığı anlatıyor. Yer yer sert, acımasız ve karanlık olsa da altında çok büyük bir duygu taşıyor.
Finalde hikâyenin artık mahalle sınırlarını aşıp ülkenin kaderine, kehanetlere ve evliyalar meselesine bağlanması ikinci kitap gelecek mi acaba diye bir merak bıraktı bende. “SONSUZ” kelimesi kitabın sonunda sadece bir başlık gibi değil, başlayacak daha büyük savaşın habercisi gibi durmuş.
Karanlık, öfkeli, mistik ve aynı zamanda çok duygulu bir hikâyeydi. Bitirdiğimde içimde hem