Korkarım göğsünün sol tarafına dokundu: işte orada, biliyorum. Biliyorum başka türlü yaşayamazdım çünkü. (Çünkü’yü cümlenin başında söylemiliydim; şimdi kızacak. Evet, her an onun gözlerini düşünerek yaşadım, şimdi acaba ne der diye düşündüm.)
…Onu tavanarasında bırakıp sokağa fırlamıştı: Öleceğini hissediyordu. Peki ama neden? Bilmiyordu; duygunun şiddeti kalmıştı aklında sadece. Sonra “onu” görmüştü sokakta; bütün mutsuzluğuna, kendini zayıf hissetmesine, ölmek istemesine rağmen “onun” gözlerindeki ilgiyi, insanı alıp götüren başkalığını farketmişti nedense.