“İnsanın gözü karanlıkta iyi görmez, felsefenin fazlası da zarar verir. Bir dereceye kadar felsefe iyidir; faydalı olduğu dereceyi aşacak kadar derinlere gidersek kötüleşiriz; herkesin inandığı, uyduğu şeyleri küçümseriz; insanlara doğru dürüst konuşmaya, onlar gibi dünyadan zevk almaya düşman oluruz; kimseyi yönetemeyecek, başkalarına da kendimize de faydamızın dokunamayacağı bir hale geliriz; boş yere alaylara konu oluruz. “ Bu alıntı gerçekten beni bu kitapta etkileyen sözlerden yalnızca biri. Montaigne her şeyin farkında olarak neyi ne kadar bahsetmesi gerektiği ve nasıl bahsedilmesi gerektiğini gözler önüne mükemmel bir şekilde sermiş ve okuyucuyu yukarıdaki alıntıya uyarak derinlerde boğmadan kitabı kaleme almış.
Her kitap okurunun kütüphanesine eklemesi gerek kitaplardan biri. Yalın bir dil kullanmasının yanı sıra düşündürücü, öz farkındalığı artıran ve farklı düşünmenize yol açan bir kitap. Güzeldi ben okurken keyif aldım.
İnsanın gözü karanlıkta iyi görmez, felsefenin fazlası da zarar verir. Bir dereceye kadar felsefe iyidir; faydalı olduğu dereceyi aşacak kadar derinlere gidersek kötüleşiriz; herkesin inandığı, uyduğu şeyleri küçümseriz; insanlara doğru dürüst konuşmaya, onlar gibi dünyadan zevk almaya düşman oluruz; kimseyi yönetemeyecek, başkalarına da kendimize de faydamızın dokunamayacağı bir hale geliriz; boş yere alaylara konu oluruz.
Kallikles
“Hiç kimse vaktinden önce ölmüş sayılmaz; çünkü sizden kalan zaman da, sizden önceki zaman gibi sizin değildir. Ondan da bir şey yitirmiş olmuyorsunuz.
Bizden önce geçmiş zamanları düşünün. Bizim için onlar yokmuş gibidir.”
Lucretius