Alitzschee
@alimindes
Şu anda okuduğu kitap
Her şey… her şey üstüme çöküyor.
Nefes almaya çalışıyorum, olmuyor.
Koşuyorum… nereye? Bilmiyorum.
Sesler var kafamda, susmuyorlar.
Ellerim titriyor, gözlerim yanıyor, kalbim yok gibi.
Tutunacak bir şey arıyorum — boşluk.
Konuşuyorum — sesim yok.
Ağlıyorum — gözyaşım yok.
Yoruldum, yoruldum, yoruldum…
Ne için savaşıyordum?
Ne için bekliyordum?
Ne için ağlıyordum?
Hiç.
Hiçbir şey için.
Çünkü burası sessiz.
Çünkü ben yokum.
Çünkü her şey bitti.
Ve kimse fark etmedi bile.
Reklam
Gülüyorum.
Çünkü başka çarem yok.
Ağlasam kim duyar?
Bağırıp çağırırsam ne değişir?
Her şey kırıldı, paramparça oldu…
Ben hâlâ elimde birkaç küçük umut parçası tutmaya çalışıyorum,
ama her dokunduğumda, elim daha çok kanıyor.
İnsan bazen çığlık çığlığa susar.
Deliliğin eşiğinde salınır.
Gözlerinle bakarsın ama hiçbir şey görmezsin.
Kalbinle seversin ama hiçbir yere ulaşamazsın.
Bazen en çok sustuğunda, en çok parçalanırsın.
Ve bazen…
Kendine bile yabancılaşırsın.
Kim olduğun umrunda bile olmaz.
Çünkü zaten hiçbir zaman var olmamışsın gibi hissedersin.
İnsan, var olmakla cezalandırılmış bir varlıktır.
Doğar, acı çeker, sever, kaybeder ve unutur.
Tüm hayatı boyunca anlam arar;
ama her cevabın ardında başka bir boşluk bulur.
Mutluluk geçicidir, umut kırılgandır, bağlılık yanılgıdır.
İnsanın tek gerçeği;
kaybetmektir.
Ve en büyük trajedi şudur:
Ne kadar çabalarsan çabala, sonunda herkes sessizliğe yenilir.
Çünkü hayat, başlangıcından itibaren bir bitişti
Bitti.
İçimde hiçbir şey kalmadı.
Ne sevgi, ne öfke, ne umut.
Sadece sessizlik.
Sadece boşluk.
Yürüyorsun.
Nereye gittiğini bilmeden.
Umurunda değil.
Çünkü varsan da bir şey değişmiyor,
yoksan da.
Hayat seni unuttu.
Sen de hayatı.
Hiçbir şey hissetmiyorum artık. Ne özlem, ne pişmanlık, ne umut… Sanki içimde her şey ölmüş de, ben hâlâ nefes alıyormuşum gibi. İnsan bir noktadan sonra sevmemeyi, beklememeyi, inanmamayı öğreniyor. Sevgi yorar, umut kandırır, beklenti parçalar. Şimdi sadece susuyorum. Ne anlatacak bir hikâyem var, ne de dinleyecek bir kalbim. Hayat mı? O da sıradan bir oyundan ibaret. Kaybetmenin bile bir anlamı yok. Çünkü kazanacak bir şeyim kalmadı.
Reklam