Alin
@alin_ce
Ad astra per aspera
Dışımız serseri,içimiz kütüphane.
Şu anda okuduğu kitap
Anonimleştirme,belki de tüm dünyada geçerli tek yönetim şekliydi;seni kendi kimliğinden soyup kalabalığa,o kalabalığın içinde bir yüzsüzlüğe mahkûm ediyordu.Oysa o tekti.Diğer insanlardan daha iyi,daha kötü,daha çirkin,daha güzel,başarılı ya da başarısız her şey olabilirdi;ama ne olursa olsun farklıydı,benzersizdi.Düşünceleri,duyguları yalnızca kendisine aitti,kimse alamazdı,çalınamazdı,ruhu onundu.İşte tam da bunu onun elinden çekip almaya çalışıyorlardı.Onun varoluşunu çalmak istiyorlardı,benliğini yok etmek.
Reklam
Bazı insanlar kendilerini kabul ettirmek,sevdirmek için çok çaba gösterir,bazılarındaysa hiç böyle bir niyet yoktur,olduğu gibi yaşar ve sen yavaş yavaş ondaki kaliteyi keşfettiğin zaman hayranlığın artar.
Birbirlerini tamamlıyorlardı,sanki bir bütünün iki parçası gibiydiler,eksik kalmış parçalar,şimdi tamamlanmıştı.
Sevdanın temelinde belki de bu vardı:seçilmiş olmak,ayrıştırılmış olmak.Diğer insanlardan ayrı olarak sana bakılması,senin benimsenmen,senin tercih edilmen ve bir sırrın ortağı olmak...İşte bu,sevdanın ilk adımı değil miydi?
Reklam