İnsanın kalbinin kırık olmasının nasıl bir şey olduğunu da hatırlayamıyorum.Sarsıcı ve korkunçtu çünkü böyle bir şey olduğunu sonrasında defalarca yinelemiştim kendime ama artık hatırlamıyorum.
Yüzeysel şeyleri kendine yük edersin -nesneler,görevler,kişisel ilişkiler- ve bütün bunlar,tıpkı bir örümcek ağı gibi,günden güne çevreni saran görünmez ipliklere dönüşür."
"Kimi zaman vazgeçilmez olduğunu,sen olmazsan dünyanın yerle bir olacağını,en azından hiçbir işin ilerleyemeyeceğini zannedersin.Ama sonra bunun gibi bir şey olur ve şunu fark edersin: a)vazgeçilmez değilsin; b)vazgeçilmez olmamak hiç de fena bir şey değil."