Alirıza Er
@alirizaerrr
Türkçe Öğretmeni
Şu anda okuduğu kitaplar
Spoiler olacaktır!!!
Uzun zamandır merak ettiğim bir kitaptı yaşamak. Dram olduğunu biliyordum lakin bu kadar ağır bir dram beklemiyordum. Fugui adlı karakterin gençliğinin ve yaşlılığının anlatıldığı, yan karakterlerin derinlemesine işlenildiği, akıcı ve sıkmayan bir kitap olmuş. Öncelikle insanın aldığı kararların kendisine ve çevresine etkisi işlenirken bir süre sonra toplumsal değişimlerin bireylerin hayatlarına tesiri işlenmiş ve bu da aşırı çarpıcı şekilde olmuş. Özellikle siyasi olaylarının tebaaya etkisinin böyle gerçekçi ve çarpıcı şekilde verilmesi kitapta beni en fazla etkileyen bölüm oldu.
Bu demek değil ki beğenmediğim noktalar yok. Kitabın bazı karakterleri gereksiz yere hayattan kopardığını düşünüyorum. Youqing, Jiazhen ve Fengxia'nın ölümleri çarpıcıyken Erxi ve Kugen'in ölümlerini gereksiz buldum. Hatta ilk üç ölümün aşırı tesirli olmasından dolayı son iki ölümün bende bıraktığı etki neredeyse 0 oldu. Kitabın sonunda bu iki karakteri öldürmemelerini kitabın gidişatı açısından tercih ederdim.
Benim için ilginç ve güzel bir deneyim oldu.
Reklam
Ovidius'un ÖfkesiTarih
Ovidius'u okumaya başladım. Latin döneminin en büyük ozanlarından olan Ovidius; içindeki nefreti sanatlı ve -yer yer- argo bir dille bizlere sunmuş. Hyginus'a hakaretler savururken birçok tarihi ve mitolojik olaya referanslar veriyor. Bilgi birikimi ve bunu kullanış biçimine hayran kalıyoruz dolayısıyla.
Lakin şu da var: "Ne okusam?" düşüncesindeyseniz bunu okumayın. 70 sayfa hakaret okumak sizi sıkabilir.
Bir Cesaret Tragedyası: AntigoneTarih
Cesaret, aile bağları, sağduyu, düşüncesizlik...
Kral Oidipus serisinin son kitabını da okuyabildim. Oidipus Kolonos'ta kitabında ilgimi çeken Antigone'un hikayesi; birçok ders vermekle birlikte dönemin kadına bakışının tam tersi bir şekilde yazılmış.
Dönemin ataerkil zihniyetinin edebiyata, mitolojiye yansımamasını beklemek olmazdı. Başlarını Hesiodos'un çektiği birçok ozan, kadına nefret kusmuş, onları kötülüklerin çıkış kaynağı bellemiş ve yok saymıştır. Tanrıçalar hariç güçlü bir kadın portresi bize çizmemişlerdir.
Sophokles bu çizgiden Antigone adlı kitabıyla ayrılmış. Antigone, kardeşinin cesedini ne pahasına olursa olsun gömer. Büyük bir cesaretle ve korkusuzca yaptığı bu eylemin ona getireceklerinin de farkındadır. Buna rağmen yolundan dönmez ve Kreon'un emirlerini çiğner. Zindana atılsa da, öldürülecek olsa da artık umrunda değildir. O, görevini yerine getirmiştir kardeşine karşı.
Yunan mitolojisine dair yaptığım kısıtlı okumalarda böyle bir senaryoya rastlamamıştım. Kahramanın kadın olması ve bu denli cesur gösterilmesi fazlasıyla hoşuma gitti. Antik Yunan'ın ataerkil zihniyetine bir başkaldırı olan bu kitabı herkese öneririm.