Kam öldüğü zaman, ister yaz, isterse kış olsun, asla toprağa gömmezler. Baltayla ağacı oyup yontarlar, kamın cesedini içine koyup, üzerini bir kapakla kapatırlar. Onun başını batıya doğru koyarlar. Bir kimse doğudan gelirse, önden geldim, der, batı yönünden gelen ise arkadan geldim, der. Güneyden gelen, ben dışarıdan geldim, kuzeyden gelen, ben içeriden geldim, der. Kamın ayaklarını doğuya, başını batıya koyarlar. Kamın bütün takımlarını, kürkünü, tokmağını, şapkasını, tefini tabutun yanında saklarlar. Eşyalarını tabuta koymazlar. Onu gömdükleri yere ağaç dikip o ağaca bütün eşyalarını asarlar.
(Eski Türk, Moğol ve Orta Asya toplumlarında önemli kişilerin gömüldüğü mezar höyüklerine Kurgan adı verilir.)