alize*
@alizeee
hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır? özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?
73 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitabın çevirisini hiç beğenmedim. Çok yazım ve çeviri hatası vardı.
Kitabın kendisine gelecek olursak aman aman bir kitap değildi. Eleştirmenlerin dedikleri gibi ‘harika bir gizem’ ve ‘sizi içine çeken bir gerilim’ değildi açıkçası. Kitapla ilgili sevdiğim tek şey Bronwyn ve Nate’in ilişkisi oldu. İlişkilerinin sonu güzel bağlanmıştı. Bu kadar.
Reklam
Sebastian’ın bile anlayamayacağı bir yaratık... vay be! Hemen serinin diğer kitaplarını okumak ve kahyamızın daha çok “yes, my lord” diyişini duymak istiyorum. Umarım diğer kitapları hemen çevrilir.
Çok ama çok iyiydi!! Sanırım okuduğum en iyi Kara Kahya sayısıydı.
“İnanılmaz... tıpkı eski hocam Bay Bell gibisiniz.” ah göndermeler, göndermelerin hastasıyız! (Bay Bell, Sir Arthur’un [mangadaki ‘hocam’ın] Sherlock Holmes’ü esinlendiği kişidir)
Gerçekten o sonun etkisinden çıkamadım.
“Sizden Küçük Bey’e göz kulak olmanızı rica edebilir miyim?” -Kara Kahya 9
“Küçük Bey ile ilgilendiğiniz için size minnettarım.” -Kara Kahya 10
Gerçekten gerçekten o çekingen, süklüm püklüm, ezik, göz doktoru-yazarın SIR ARTHUR CONAN DOYLE olduğunu öğrenince o kadar şaşırıdım ve değişik bir şekilde mutlu oldum ki. Hikayeye farklı bir tat katmış bence. Ayrıca sürekli “hocam” diye edilmesi de güzel olmuş.
Kitabın ilk bölümlerinde çok sıkıldım; kurgu, olaylar aslında hepsi çok ilgi çekiciydi ama bir türlü akmıyordu. Kendi kendime Grange’e hiç yakışmamış bu kitap dedim fakat şu son 50-60 sayfa o kadar iyiydi ki bütün kitaba bedeldi. Beni hayal kırıklığına uğratmadı. O kurgu, o bağlantılar... hepsi çok etkileyiciydi. Kitap benim gözümde birbirleriyle bağlantılı iki çarpıcı hikayeden oluşuyordu. Benim nezdimde doktor ile ilgili hikaye ve bağlanış şekli çok çok iyiydi.
Reklam