Tatlı hava, renkli ziya, gök, deniz, ağaç, çimen, ateşli kadın bakışı, yakıcı şiir ve sarhoş edici musiki ile benim aramda, yarın, karanlık bir kaya gibi dikilecek olan insan beni şimdiden ürkütüyor.
Her insan ayrı ayrı ele alınırsa birer vicdan, birer şuur sahibi görünür. Fakat insanlar kitle halinde, bireysel faziletlerinden bazılarını kaybediyorlar. Kör, muhakemesiz ve insafsız oluyorlar.
-Kolunuzu nerede kaybettiniz?
-Çanakkale’de...
-Ha ha, öyle ise siz mükemmel bir Kemalistsiniz.
-Bir Kemalist mi? Evet. Fakat Çanakkale’de harp ettiğim için değil, sade bir namuslu Türk olduğum için...